اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٣٩٢ - هوشنگ انصاری

آوریل ژوئیه ١٩٦٢: معاون فنی وزیر بازرگانی (به دلیل اختلاف در خط مشی با وزیر استعفا داد.)

ژوئیه ١٩٦٢ ١٩٦٤: مدیرعامل شرکت منسوجات فخر.

اوت ١٩٦٤ ١٩٦٥: سفیر سیار در غرب و شرق آفریقا.

٦٦ ١٩٦٥: سفیر ایران در پاکستان و متعاقبا سریلانکا (١٩٦٦)

٦٧: ١٩٦٦: وزیر اطلاعات

٦٩ ١٩٦٧: سفیر ایران در ایالات متحده

٧٤ ١٩٦٩: وزیر اقتصاد

امروز ١٩٧٤: وزیر اقتصاد و دارایی ٢٣ ژوئیه ١٩٧٥ ١/٦/٥٤

انصاری، هوشنگ ٢٠

هوشنگ انصاری، وزیر امور اقتصادی و دارایی خیلی محرمانه

هوشنگ انصاری در سال ١٩٢٨ متولد شد. در خلال جنگ جهانی دوم، تحصیل در رشته اقتصاد در

انگلیس را به پایان رسانید. در سال ١٩٥٠ توسط شرکت وادارت صادرات به توکیو فرستاد شد و ٤ سال

بعد به عنوان وابسته مطبوعاتی سفارت ایران در توکیو وارد کادر دولتی ایران گردید، بعد از آن به عنوان

وابسته اقتصادی و تجاری (در همان سفارت) خدمت کرد. در سال ١٩٦٢ به تهران بازگشت تا معاون وزیر

بازرگانی گردد. (او همچنین ادعا می کند که مدرک دکترا را از یک دانشگاه ژاپنی اخذ کرده، اما طبق

اطلاعات ما هیچ کس تاکنون آن مدرک را ندیده است.)

انصاری هنگامی که حزب ایران نوین در سال ١٩٦٣ تشکیل شد، یکی از بنیانگذاران این حزب بود.

در اواسط دهه ٦٠ او سفیر ایران در پاکستان و سیلان بود. در سال ١٩٦٦ به سمت وزیر اطلاعات منصوب

شد. در مه سال ١٩٦٧ سفیر ایران در ایالات متحده شد و تا سال ١٩٦٩ که برای تصدی شغل فعلی اش به

ایران بازگشت، در واشنگتن ماند.

انصاری صمیمی، دوستانه و قابل دسترسی برای مقامات سفارت بوده است. او جاه طلب، مهاجم و

خیالاتی است و بسیار سخت کار می کند، بعضی مواقع تمایل دارد تا در مورد اهمیت خودش مبالغه کند.

هنگامی که در ایالات متحده سفیر بود، آزادانه با وزارتخارجه آمریکا تماس می گرفت که این کار معمولاً

در جهت یادآوری مؤکد بعضی از نکات مورد توجه خاص شاه بوده است.

او مشتاق است تا رضایت رئیس خود را جلب کند و تقریبا به طور مسلم جاه طلبی های سیاسی

وسیع تری در مورد چیزهایی دارد که براساس شایعات تهران، شاه چندان تمایلی به آن ندارد.

بدون تردید انصاری در بین همقطاران خود در کابینه ایران فرد ممتازی می باشد. وی که فردی

جاه طلب، مهاجم و خیالاتی است، در زمینه های زیر کارهای بسیار زیادی به عهده دارد: سرمایه گذاریهای

ایران در خارج، همکاریهای مشترک، رئیس ایرانی کمیسیون مشترک ایران و آمریکا، هماهنگ کننده

مبادلات نفتی و عضو افتخاری سایر نهادهای مهم مسئول سیاستگذاری. وی خودپسند است، اما در حد

افراط وی در مذاکره با شرکت های خارجی (حداقل با دو شرکت آمریکایی) کاملاً گستاخ می باشد اما

مکن است یک تاکتیک خوبی در مذاکرات باشد. وی قبل از پیوستن به سفارت ایران در توکیو به عنوان

نمایندگی چندین شرکت صنعتی ایرانی (مانند مونتاژ جیپ اخوان تهران) به صورت یکی از میلیونرهای