اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٠٤ - غلامعلی اویسی

در تماس های شخصی و خصوصی سرد است. اویسی علاقه بسیاری دارد که نیروی زمینی را روی پای

خود نگهدارد و بدون کمک و پشتیبانی ایالات متحده در حد ممکن آن را گسترش دهد. یکی از اقوام

اویسی در یکی از رسوایی های اخیر نیروی زمینی درگیر بوده است. به هر حال، من هرگز اتهامی برعلیه

شخص وی نشنیده ام. بخش سیاسی: ه پرشت ١٨ اوت ١٩٧٦ ٢٧/٥/٥٥

اویسی، غلامعلی ٧

خیلی محرمانه غیرقابل رؤیت برای بیگانگان

غلامعلی اویسی فرماندهی کل نیروهای زمینی شاهنشاهی ایران، فرمانده حکومت نظامی

در ٨ سپتامبر ١٩٧٨، بعد از یک راهپیمایی ١٠٠٠٠٠ نفره و تظاهرات در تهران، دولت شریف امامی

(نخست وزیر) اعلام نمود در آن شهر و ١١ شهر دیگر حکومت نظامی برقرار خواهد شد. ارتشبد غلامعلی

اویسی، فرماندهی کل (ن. ز. ش. ایران)، به فرماندهی حکومت نظامی برگزیده شد. در این مقام او مسئول

برقراری نظم و اعمال منع عبور و مرور از ٩ شب تا ٥ صبح شده بود که تقریبا کاری غیرممکن بود. در ٦

نوامبر پس از اینکه دولت شریف امامی سقوط کرد و ارتشبد غلامرضا ازهاری نخست وزیر شد، ارتشبد

اویسی مسئول وزارت کار و امور اجتماعی گردید ولی به وی عنوان وزیر داده نشد. به هر حال، در ١١

نوامبر یک وزیر کار منصوب گردید، و اویسی توانست توجه خود را بر سایر مسئولیت هایش متمرکز

سازد. اویسی که تا سال ١٩٧٢ فرماندهی کل ژاندارمری شاهنشاهی ایران را به عهده داشت، از ارتباط

بسیار نزدیکی با شاه برخوردار است. او باهوش، قوی و فرماندهی مورد احترام است و تکنیک های مدرن

فرماندهان را درک می کند و بالاخص به تجدید نیرو و آموزش اهمیت زیادی می دهد. او کارهای گروهی

را اداره می کند و به وضوح از خودنمایی و تبلیغ برای خود اکراه دارد.

تیمسار متمایل به غرب و نسبت به ایالات متحده صمیمی است. او با مشاوران نظامی آمریکایی خیلی

خوب همکاری نموده و به توصیه ها و پیشنهادات آنها با رغبت پاسخ داده و اغلب انتقادات سازنده را

پذیرفته است. او در زمان لازم بسرعت تصمیم صحیح را اتخاذ می نماید. افسران ارتش ایالات متحده،

اویسی را یکی از برجسته ترین تیمساران در نیروهای مسلح ایران می دانند.

مراحل خدمتی:

غلامعلی اویسی در شهر مقدس قم، ایران در ١٩١٨ متولد شد. در سال ١٩٣٨ از دانشکده افسری ایران

فارغ التحصیل شد. و در آنجا همکلاسی شاه بود. از سال ١٩٣٨ تا ١٩٥٠ اویسی با موفقیت به عنوان

فرمانده دسته و جانشین فرمانده گروهان در لشگر ششم (٤١ ١٩٣٩) و فرمانده گروهان در لشگر دوم

(٤٣ ١٩٤١) و جانشین فرماندهی هنگ دژبان (٤٤ ١٩٤٣) و فرماندهی مدرسه افسران لشگر دوم (٥٠

١٩٤٤) خدمت نمود. در سال ١٩٥٠ اویسی اولین شغل ستادی خود را ابتدا به عنوان ریاست بازرسی

دژبان و سپس به عنوان ریاست رکن ٤ (لجستیک) اداره دژبان به عهده گرفت. پس از گذراندن دوره

دانشکده فرماندهی و ستاد عمومی در تهران در سال ١٩٥٢، او فرماندهی گردان ٥٢ از هنگ دژبان را

به عهده گرفت. پس از آن فرماندهی هنگ های ١٦ و سوم را داشت.

در اوایل دهه ١٩٥٠ اویسی در یک دادگاه ویژه نظامی برای محاکمه افسران توده ای (کمونیست) که در