اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٣٩٨ - غلامعلی اویسی

پیاده، لشگر یکم پیاده، تهران.

١٩٥٤ ٢٣ سپتامبر، ارتقاء به درجه سرهنگی، عضو دادگاه ویژه نظامی برای محاکمه افسران کمونیست.

١٩٥٨ ٢٣ سپتامبر، ارتقاء به درجه سرتیپی، آموزش جهت یابی و نظارت در فورث مایر، ویرجینیا؛

دانشکده و فرماندهی و ستاد در فورث لیون ورث کانزاس.

١٩٦٠ فرمانده گارد شاهنشاهی، ٢٩ اکتبر ١٩٦٠. آجودان افتخاری شاه در ١٩٦١. ارتقاء

به سرلشگری، ٢٣ سپتامبر ١٩٦٢.

١٩٦٥ (حال حاضر) در ٢٣ سپتامبر ٦٥ به درجه سپهبدی ارتقاء یافته است.

فرماندهی کل ژاندارمری شاهنشاهی از اکتبر ١٩٦٥.

اویسی، غلامعلی ٢

سرّی غیرقابل رؤیت برای بیگانگان

غلامعلی اویسی فرماندهی کل، ژاندارمری شاهنشاهی ایران (ژاشا)

سپهبد غلامعلی اویسی در اکتبر سال ١٩٦٥ به فرماندهی کل ژاشا برگزیده شد. او افسری وفادار،

باهوش و فروتن است که به نظر می رسد علاقه وی به مسائل سیاسی، جنبی و حاشیه ای باشد. او دارای

حافظه خیلی خوب و سریع و کاملاً خوش برخورد و آرام است. در مدت فرماندهیش در لشگر گارد (٦٥

١٩٦٠) آن را از یک واحد اسمی ابتدایی به یک نیروی رزمی با آمادگی زیادی تبدیل نمود. طرفدار غرب و

با ایالات متحده دوست است، او خیلی خوب با مشاوران نظامی ایالات متحده همکاری کرده است و با

رغبت به نظریات و توصیه های آنها پاسخ داده و انتقادات سازنده را پذیرفته است. در صورت ضرورت،

بسرعت تصمیم صحیح را اتخاذ می نماید. در برخورد با همکاران قاطع است، او رهبری و فرماندهی را با

قدرت اعمال می نماید، خواهان تکامل و بهسازی است و در برخوردار با زیردستانش عقاید و اصول

دمکراتیک منشانه ای از خود نشان می دهد. او علاقه مند است که بداند تحت فرماندهی وی چه می گذرد.

اویسی در ١٩١٨ در قم متولد شد. او عضو خانواده ای با تعداد زیادی برادر است که طبق گزارش اکثر

آنها در خدمت دولت و در مقامات متفاوتی هستند. در سال ١٩٣٦ او از دبیرستان نظام تهران و در سال

١٩٣٨ از دانشکده افسری ایران با درجه ستوان دوم پیاده فارغ التحصیل شد. (شاه در همان زمان دوره

دانشکده را می گذراند.) از ١٩٣٨ تا ١٩٣٩ او فرمانده گردان در هنگ سوم (بهادر) در لشگر یکم (تهران)

بود و از ١٩٣٩ تا ١٩٤٠ او در سمت فرمانده گردان هفتم هنگ سیزدهم از لشکر ششم (فارس) خدمت

کرد. در سال ١٩٤٠، فرماندهی گردان هفتم از هنگ دهم سپاه چهارم به وی واگذار شد. از سال ١٩٤٣ تا

١٩٥٠ اویسی در لشگر دوم (تهران) به عنوان فرمانده گردان پنجم از هنگ رضاپور (١٩٤٣)، جانشین

فرماندهی تیپ دژبان (٤٤ ١٩٤٣) و فرمانده مدرسه پیاده افسران (٥٠ ١٩٤٤) خدمت نمود. در سال

١٩٥٠ او به عنوان رئیس اداره بازرسی و سپس اداره چهارم دژبان تهران خدمت نمود. یک سال بعد او از

دانشکده فرماندهی و ستاد در تهران فارغ التحصیل شد. از سال ١٩٥٢ تا ١٩٥٣ او با موفقیت در گردان ٥٢

تیپ دژبان تهران، گردان ١٦ (کازرون) در لشگر ششم و گردان سوم (که قبلاً در آن فرمانده گروهان بود) در

لشگر یک تهران خدمت کرد. در سال ١٩٥٤ به درجه سرهنگی ارتقاء یافت و به عنوان عضو دادگاه نظامی

ویژه محاکمه افسران حزب توده (کمونیست) خدمت نمود.