اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٣٣ - منوچهر تسلیمی

تسلیمی، منوچهر ١

تاریخ: ١٥ می ١٩٦٧ ٢٥/٢/٤٦ خیلی محرمانه

از: سفارت آمریکا، تهران ٤٥١٦ به: وزارت امورخارجه

موضوع: اطلاعات بیوگرافیک م. تسلیمی

١ منوچهر تسلیمی قبلاً استاد تاریخ صنعتی در دانشگاه تهران بود. در ١٩٦٥، او همچنین مشاور وزیر

دارایی در رابطه با مؤسسه جدیدالتأسیس استانداردها و پژوهشهای صنعتی ایران بود و در آنجا او در

سطح بالایی مورد احترام و اعتماد وزیر و ریاست مؤسسه بود.

٢ بدنبال آن وی به عنوان معاون وزیر در اوت ١٩٦٦ به وزارت اطلاعات رفت، شغلی که توسط وزیر

جدیدا منصوب شده اطلاعات، هوشنگ انصاری برای آن انتخاب شده بود. (انصاری این هفته به عنوان

سفیر در واشنگتن منصوب گردید). عقیده بر این است که او به علت قابلیتش به عنوان مدیر و مجری سالم

برای اصلاحاتی که توسط انصاری مطرح گردیده، انتخاب شده بود.

٣ مقامات سفارت USAID (کمک های ایالات متحده) که تسلیمی را می شناسند او در مراتب بالا

به عنوان مرد عمل که خوب فکر می کند، قلمداد می نمایند. او سابقه عالی برای کار در زمینه استانداردها

دارد.

٤ طبق بایگانی ویزاهای ما، منوچهر تسلیمی در ١٣ ژوئن ١٩٢٣ در تهران متولد شده (احتمالاً همین

شخص) و برای سالهای متمادی نام خود را برای مهاجرت به ایالات متحده ثبت نموده است. به نامه

دوره ای ارسال نشده جهت ثبت نام، در تاریخ ٧ مارس ١٩٦٦ پاسخ داده نشد و تسلیمی در ژوئن ١٩٦٦ از

لیست انتظار حذف گردید. مایر

تسلیمی، منوچهر ٢

زمان و مکان: ٩ فوریه ١٩٧١ ٢٠/١١/٤٩، منزل کنسول، تبریز خیلی محرمانه

شرکت کنندگان: دکتر منوچهر تسلیمی، رئیس دانشگاه تبریز والتر جی. رمزی. کنسول آمریکا

موضوع: ناآرامیهای دانشجویان در دانشگاه تبریز

بعد از ناهار و در حالی که روبروی بخاری نشسته بودیم، رئیس دانشگاه مطالب زیر را مطرح نمود:

تبریز آخرین دانشگاه استانی بود که در دسامبر وارد اعتصابات شد و ممکن است اولین دانشگاهی باشد

که مجددا باز خواهد شد. البته ناآرامیها در محوطه دانشگاه چندان تداوم نیافت و دانشگاه در حال حاضر

به طور معمولی به کار خود ادامه می دهد و در واقع هیچ چیز تغییر نکرده است. او گفت که دانشجویان هنوز

ناراضی هستند و وی مطمئن نیست که امسال را بدون اعتصابات پشت سر بگذارند.

مسئله اساسی او به عنوان ریاست دانشگاه، فقدان برنامه مرتبط و منسجم در زمینه آموزش های عالی

در ایران و عدم کامل وجود یک خط مشی دولتی برای مقابله با دانشجویان ناراضی است. زمانی که

دانشگاه تهران بسته بود و او به دلایل متعدد اعتصاب دانشجویانش را پیش بینی می کرد، نتوانست

هیچ گونه توصیه قابل قبولی از تهران دریافت نماید و تهران نپذیرفت که او با روش خودش دانشجویان را

اداره نماید. او دستورات ضد و نقیضی از نخست وزیر، وزیر آموزش عالی و دیگران دریافت کرد. وقتی

پرسیدم مگر نکته عمده در دستورات وی «سرپوش گذاشتن بر مشکلات» نبود، تسلیمی با افزودن این