اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧١ - انزوای عراق از کنفرانس طائف

اقمار سیاسی و یا اقتصادی هیچ یک از ابرقدرتها باشد. (محرمانه)

حسین احتمالاً به کوشش های خود برای توسعه نقش بین المللی عراق و دستیابی به مقام رهبری

جهان عرب ادامه خواهد داد. از ١٩٧٨ (١٣٥٧) او چندین مقام اروپایی را پذیرفته است و سفرهای

متعددی به کشورهای عربی کرده است. در اوایل ١٩٧٩ (اواخر سال ١٣٥٧) حسین، به همراه مقامات

سوری، نقش مهمی در تلاش برای برقراری صلح بین دو یمن داشته است. در ملاقات های نهایی در بغداد

در نوامبر ١٩٧٨ و مارس ١٩٧٩، او مخالفت اعراب نسبت به قرارداد کمپ دیوید را اعلام کرد و لذا وجهه

خود را در جهان عرب بهبود بخشید.

دیدگاههای سیاسی

در حالی که ایدئولوژی بعثی بر پان عربیسم تأکید دارد، حسین یک ملی گرای عراقی می باشد که مصمم

است کشورش را تا حد امکان توسعه دهد. او طرفدار سیاست «عراق اول» در جهت دستیابی به وحدت و

ثبات در کشور و توسعه استقلال اقتصادی و خودکفایی است. او بر بهبود وضع داخلی و عراق از لحاظ

سیاسی و اقتصادی تأکید داشته تا کشورش بتواند بزرگترین قدرت حوزه خلیج فارس باشد.

ایدئولوگ های حزب با نظر اصالت عمل حسین و آمادگیش برای قربانی کردن ایدئولوژی حزب به نفع

توسعه و حفظ رژیم مخالف هستند. (خیلی محرمانه)

از لحاظ داخلی حسین سیاست های جاه طلبانه اقتصادی و سیاسی اتخاذ کرده که اهداف آنها رشد

سریع، امکان ایجاد کار برای همه و توزیع عادلانه درآمد می باشد. برای تحقق این اهداف حسین به عنوان

رئیس سازمان برنامه و کمیته امور نفتی و تنفیذ موافقت نامه ها، طرح های اقتصادی و ملی کردن صنایع و

ایجاد تنوع در توسعه صنعتی و اصلاحات کشاورزی را پیاده کرده است. (بدون طبقه بندی)

چون حسین قدرت را در دست های خودش متمرکز کرده، نتیجتا همه مشکلات موجود در

سیاست های توسعه ای را از جانب او می دانند. در چندین سال اخیر هم مقامات حزبی و مردم او را مسئول

کمبودهای غذایی، تورم و ضربه های اقتصادی دانسته اند. برای مقابله با این حملات در خلال سالهای ٧٧

١٩٧٦، حسین سیاست افزایش تولید را اتخاذ کرد و نتیجه القای این مسئله بود که سیاست های دولت

مسئول مشکلات اقتصادی نبوده است، بلکه این خود مردم بودند که به اندازه کافی کار نمی کردند و لذا

تولید تقلیل یافته بود. او همچنین بر برتری تخصص تکنولوژیک بر صداقت ایدئولوژیک تأکید داشت.

(سرّی)

صدام ممکن است با مشکلاتی از طرف شورشیان کرد در شمال و گروههای شیعه در جنوب روبرو

شود. در اوایل ١٩٧٩ (اواخر سال ١٣٥٧) او چندین ملاقات سطح بالا برای بهبود وجهه خویش بین این

گروهها انجام داد. (محرمانه)

اوایل زندگی

صدام حسین در تکریت در ١٩٣٧ بدنیا آمد. بعد از تکمیل دوران متوسطه در بغداد او در مدرسه حقوق

ثبت نام کرد، ولی درسهای خود را تکمیل نکرد. (او از طریق مطالعه مستقل بالاخره دیپلمش را از مدرسه

حقوق بغداد در سال ١٩٧٠ بدست آورد.) در حالی که دانشجوی حقوق بود در کوشش برای قتل ناموفق