اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٦٠٨ - محمود فروغی

بود. او سه برادر دارد: جواد، رایزن نمایندگی در وین؛ مسعود، رئیس کاخ شاهزاده شمس وزارت دربار؛ و

محسن، نماینده مجلس و مدیر دروس مدرسه هنرهای زیبا، دانشگاه تهران. فروغی ازدواج کرده است و

یک دختر دارد.از طرف سفیر چارلز سی استل رایزن سفارت در امور سیاسی

فروغی، محمود ٢

١٦ آوریل ١٩٣٦ ٢٧/١/٤٢ سرّی

سازمان مرکزی اطلاعات (سیا) بولتن اطلاعاتی بیوگرافیک

محمود فروغی سفیر ایران در ایالات متحده

محمود فروغی، یک دیپلمات قابل با سابقه خدمتی جالب توجه، در تاریخ ٢٥ مارس ١٩٦٣ وارد

واشنگتن شد تا در مقام سفیر ایران در ایالات متحده مشغول به کار شود، شغلی که او صلاحیت بسیار

زیادی برای آن دارد. سفیر فروغی، بی قید و راحت طلب در روش، تیزهوش، سریع الدرک و دارای حس

لطیف شوخی است و از صمیم قلب نسبت به آمریکائیان و اهداف سیاست های آمریکا صمیمی و دوستانه

بوده است. فروغی با این کشور (آمریکا م) چندان بیگانه نیست و از ١٩٥٠ تا ١٩٥٣ سرکنسول ایران در

نیویورک بود. فروغی به عنوان کسی که قرارداد ترانزیت ایران و شوروی را از طرف ایران امضا کرد

(مسکو، اکتبر نوامبر ١٩٦٢)، در بازگشت به کشورش اظهار داشت که این قرارداد جز این که به عنوان

تغییری در سیاست شوروی نسبت به ایران در جهت دوستی و مودت بیشتر بود، اهمیت خاصی نداشت. او

برنامه ریزی نموده است که استوارنامه خود را در آوریل به پرزیدنت کندی تقدیم کند.

فروغی در ١٩١٥ در تهران متولد شد. پدر وی محمدعلی فروغی که در حال حاضر فوت نموده، در

سالهای ١٩٢٥، ١٩٣٣ و ١٩٤١ نخست وزیر بوده است. پس از دریافت لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه

تهران، فروغی در سال ١٩٤٠ وارد وزارت امورخارجه شد. او به وزارت دارایی منتقل گردید. در سال

١٩٤٢ به وزارت خارجه بازگشت و دبیر اول سفارت در لندن شد. در بازگشت به تهران، فروغی به اداره

امور حقوقی و قراردادها در وزارت خارجه منتقل شد و تا سال ١٩٤٩ که منشی شخصی وزیر امورخارجه

گردید، در آن شغل باقی ماند. پس از اتمام مأموریتش به عنوان سرکنسول در نیویورک، فروغی به ترتیب

رئیس ادارات سوم سیاسی، چهارم سیاسی و پرسنلی وزارت امورخارجه شد. فروغی در دهمین نشست

مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر ١٩٥٥ و دسامبر ١٩٥٥ شرکت نمود و سپس رئیس اداره

اطلاعات، ترجمه و انتشارات وزارت امورخارجه گردید. در می ١٩٥٦ او مدیرکل امور اداری وزارتخانه

شد.

فروغی در ژانویه ١٩٥٨ به عنوان نماینده در برزیل منصوب گردید و در فوریه ١٩٦١ سفیر ایران در

همان کشور شد. در مدت مأموریتش در برزیل، فروغی در صدد همکاریهای نزدیک تری بین خود و

مقامات سفارت ایالات متحده برآمد. او اعلام نمود که ایالات متحده و ایران اتحاد سیاسی نزدیکی برقرار

کرده اند و بایستی در برزیل با یکدیگر کار کنند. او در پاره ای موارد، فعالیت های مشکوک دیپلماتهای

کمونیست را به مقامات برزیل اعلام می نمود. فروغی از ژوئیه ١٩٦١ برزیل را ترک نمود و معاون وزیر در

امور سیاسی و پارلمانی در وزارت امورخارجه شد، شغلی که تا نوامبر ١٩٦٢ در اختیار داشت. قبل از

انتصابش به عنوان سفیر در ایالات متحده، او برای یک مدت کوتاه (نوامبر ١٩٦٢ فوریه ١٩٦٣) سفیر در