اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٦٠ - صفی اصفیا

ساخته شده است، جلب کرد.

حفظ و نگهداری بزرگ راهها:

آقای ولک در مورد برنامه حفظ و نگهداری بزرگ راهها سؤال نمود. آقای اصفیا گفت تجهیزات

بیشتری مورد نیاز خواهند بود و دکتر بختیار گفت ظرف هفته آینده درخواستی بالغ بر ١٣ میلیون دلار

آماده می شود تا تسلیم بانک گردد. دکتر بختیار همچنین گفت که سازمان برنامه پس از اتمام وام فعلی و تا

قبل از به جریان افتادن وام جدید، به تأمین هزینه گروه اداره جاده های عمومی ادامه خواهد داد و آقای

اصفیا نیز این مطلب را تأیید نمود.

راه آهن:

آقای اصفیا گفت دولت توسعه ١٠٠٠ کیلومتر از راه آهن ایران را در رابطه با پروژه ذوب آهن در منطقه

اصفهان در نظر گرفته است. ایران ممکن است ظرف دو یا سه سال به لوکوموتیوهای جدیدی نیاز داشته

باشد، اما در حال حاضر مشخص نیست که چند عدد مورد نیاز خواهد بود.

اصفیا، صفی ٥

صفی اصفیا معاون نخست وزیر در امور اقتصادی و توسعه سرّی غیرقابل رؤیت برای بیگانگان

صفی اصفیا در ٢٤ نوامبر ١٩٦٨ در شغل معاون نخست وزیر در امور توسعه و اقتصاد که به تازگی ابداع

شده است، منصوب گردید. وی زمین شناس و مهندس آموزش دیده ای است که از سال ١٩٦١ مدیرعامل

سازمان برنامه بوده است. وی به عنوان یک متخصص با کارآیی سطح بالا نگریسته می شود و بعضی او را

هدایت کننده اقتصاد ایران می دانند. به هر حال در سازمان برنامه او نیازمند قاطعیت اداری و پویایی برخی

از اسلاف خود بود و خود را بیشتر در کارهای اجرایی درگیر نمود تا تعیین و تنظیم سیاست. اصفیا بیش از

اندازه مورد اعتماد شاه است، و شاه اعتماد خود را به وی با حمایت و پشتیبانی مداوم از وی نشان داده

است. ایجاد یک شغل جدید برای اصفیا در کابینه مورد توجه همه جرائد قرار گرفت تا تأکیدات و اهمیتی

که از سوی شاه به توسعه اقتصادی معطوف است را مشخص نمایند.

اصفیا در سال ١٩١٦ در تهران متولد شد، او در سال ١٩٣٢ جهت تحصیلات به اروپا رفت. در سال

١٩٣٨ از انستیتو پلی تکنیک پاریس فارغ التحصیل شد. پس از بازگشت به ایران برای مدت یک سال در

اداره معادن کار کرد. از سال ١٩٣٩ تا ١٩٤٠ خدمت نظام وظیفه خود را انجام داد. او در سال ١٩٤٠ معاون

مدیر مدرسه خصوصی شد. و در سال ١٩٤٢ به عنوان استادیار در دانشگاه تهران خدمت نمود. او به درجه

استادی ارتقاء یافت و به طور متناوب در دانشکده مهندسی دانشگاه (جایی که وی کرسی معدن دارد)،

تاکنون که آخرین شغل خود را دارد، تدریس نمود. از سال ١٩٤٦ تا ١٩٥٠ به عنوان مشاور در بخش

زمین شناسی اداره آبیاری وزارت کشاورزی مشغول به کار بود، از ١٩٤٦ تا ١٩٥٥ روی بسیار از

پروژه های ساختمانی خصوصی کار کرد. در مدت این سالها او جایزه مخصوص را برای طراحی لوله کشی

آب تهران و مطالعات مربوط به خطوط تراز منابع آب های زیر زمینی در تهران کسب کرد که منجر به حفر

یک چاه آرتزین در قسمت نارمک گردید.