اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٤٢ - فرخ نجم آبادی

نجم آبادی، فرخ ٣

یادداشت تاریخ: ١٨ فوریه ١٩٧٦٢٩/١١/٥٤

از: بخش اقتصادی راجر سی. بروین به: بخش سیاسی آقای جان استمپل

موضوع: اطلاعات بیوگرافیک فرخ نجم آبادی، وزیر صنایع و معادن

مدیرکل جنرال موتورز (ایران) که از اوت ١٩٧٤ در ایران بود، با آقای نجم آبادی، در ارتباط با

برنامه های گسترش جنرال موتورز در چند ماه گذشته، بطور قابل ملاحظه ای ارتباط داشته است. او

نظریات زیر را در مورد نجم آبادی به من گفت:

هر چند نجم آبادی فردی دوست داشتنی و قابل دسترسی است، جنرال موتورز ایران، او را قادر به

انجام اهداف بزرگ تولیدی شاه، در ارتباط با واقعیت اقتصادی، نمی داند. این گونه که، وقتی نجم آبادی از

شاه یک هدف تولیدی برای اواسط دهه ١٩٨٠ را با تولید ٥٨٠٠٠٠ محور چرخ (AXLE) دریافت نمود،

نجم آبادی با کارخانه آمریکائی بورگ واریز تماس گرفت تا از آنها برای هماهنگ نمودن ایجاد

کارخانه ای با ظرفیت تولیدی فوق الذکر دعوت به عمل آورد. بورگ واریز به سرمایه گذاری برای ایجاد

چنین کارخانه ای در ایران علاقمند بود، ولی گفت که رقم ٥٨٠٠٠٠ خیلی بیش از مصرف داخلی و

بازارهای کشورهای همسایه است.

وزیر به جای این که نزد شاه برود تا او را جهت رسیدن به یک رقم واقع گرایانه تری قانع نماید، همان

رقم بالا را حفظ نمود.

در انتها، بحث بین دو گروه بی نتیجه و عقیم ماند. مدیرکل جنرال موتورز عقیده دارد که این گونه

احساس غیرواقع بینانه در نجم آبادی، که قبلاً نیز از او سر زده است و در آینده نیز احتمالاً وجود خواهد

داشت، فقط صنعتی شدن ایران را به تأخیر خواهد انداخت.

نجم آبادی، فرخ ٤

فرخ نجم آبادی وزیر صنایع و معادن خیلی محرمانه

عنوان خطاب: آقای وزیر

فرخ نجم آبادی، ٥٢ ساله، وزارتخانه جدیدالتشکیل صنایع و معادن را در ٢٧ آوریل ١٩٧٤ تحویل

گرفت. او قبلاً از مارس ١٩٧٠ به عنوان معاون اول وزارت دارایی، تحت وزارت هوشنگ انصاری، وزیر

فعلی اقتصاد و دارایی خدمت کرده بود.

در آن موضع او نفر دوم وزارتخانه بود. نجم آبادی فردی بی نهایت با کفایت و طرف مذاکره ای

سرسخت در دستیابی به توافق های مشترک با شرکتهای خارجی است.

نجم آبادی از یک خانواده قدیمی وخیلی ثروتمند است. او مهندس برق از دانشگاه بیرمنگام است و

پس از پایان تحصیل در انگلستان به کار پرداخته است.

او متعاقبا درجه فوق لیسانس مدیریت صنعتی را از دانشگاه منچستر دریافت نمود. در بازگشت وی به

ایران، در ١٩٥٧، او رئیس اداره بررسیهای فنی و آماری و سپس رئیس اداره امور نفتی در شرکت ملی نفت

ایران شد. در سال ١٩٦٤ او مدیر کل امور نفتی در وزارت دارایی و در سال ١٩٦٥ مدیرعامل شرکت تلفن

ایران گردید. در ١٩٦٧ او معاون وزیر در امور فنی وزارت دارایی شد.