اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٦١١ - محمود فروغی

٥ سفیر به نمونه ای در ایلی نویز اشاره کرد و گفت به نظر می رسد ممکن است به مورد جدیدی برای

تحت فشار قرار دادن ایران تبدیل شود. یکی از نمایندگان ایلی نویز، که فروغی نام وی را به خاطر نداشت،

علاقه خود را به قضیه یکی از دانشجویان ایرانی به نام شادمان در دانشگاه ایلی نویز برای سفارت ایران در

آمریکا ابراز نموده است. وی درخواست نموده است تا در وضعیت ویزایی وی تغییراتی به وجود آید تا

بتواند در آمریکا باقی بماند. براساس اظهارات سفیر، شادمان سالها در آمریکا اقامت داشته و به عنوان

مهندس صنایع سیمان آموزش دیده و هزینه تحصیلات وی کاملاً از طرف دولت ایران تأمین شده است و

لذا دولت ایران انتظار دارد وی به کشور خود باز گردد. شادمان در حال حاضر که تحصیلاتش به پایان

رسیده است می خواهد در ایالات متحده باقی بماند و به سخنرانی های ضد ایرانی می پردازد که اگر

گزارشات آن در رسانه های محلی ایلی نویز منتشر شده است. طبق اظهارات نماینده ایلی نویز که با سفارت

ایران تماس گرفته است، شادمان همچنین در نظر دارد مجموعه مقالاتی را به چاپ رسانده و تخلفات و به

هدر دادن کمک های ایالات متحده به ایران را بازگو نماید. فروغی از این که بسیاری از ایرانیان، با اهداف

متنوعی که دارند، این نوع برخورد را برای تعقیب مقاصد خود علیه دولت ایران یک راه بالقوه مناسبی

می یابند، اظهار تأسف نمود.

فروغی، محمود ٤

محمود فروغیسرّی

سفیر ایران در ایالات متحده

محمود فروغی در ٢٥ مارس ١٩٦٣ به عنوان سفیر ایران در ایالات متحده وارد واشنگتن شد. او یک

دیپلمات با کفایت و دوست داشتنی است. او برای تصدی این مقام صلاحیت بسیار زیادی دارد. او اغلب

خود را صادقانه دوستدار آمریکائیان و اهداف سیاست های ایالات متحده نشان داده است، هر چند

خودش را وقف منافع کشورش می کند. در دوره مأموریت قبلی اش به عنوان سفیر در برزیل، او در صدد

همکاریهای نزدیکتری بین خود با مقامات سفارت ایالات متحده برآمد و در پاره ای موارد مقامات

برزیلی را در جریان فعالیت دیپلمات های کمونیستی قرار می داد.

فروغی در ١٩١٥ در تهران متولد شد. پدر وی محمدعلی فروغی است که اکنون فوت کرده و در

سالهای ١٩٢٥، ١٩٣٣ و ١٩٤١ نخست وزیر بوده است. پس از دریافت لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه

تهران، محمود فروغی در سال ١٩٤٠ وارد وزارت امورخارجه شد. او به وزارت دارایی منتقل شد و

مجددا در سال ١٩٤٢ به وزارت خارجه بازگشت و پس از آن دبیر اول سفارت در لندن گردید. در

بازگشت به تهران، فروغی به اداره حقوقی و قراردادهای وزارت امورخارجه منتقل شد. در ١٩٤٩ او

منشی شخصی وزیر امورخارجه شد. او از ١٩٥٠ تا ١٩٥٣ به عنوان سرکنسول در نیویورک خدمت کرد و

در بازگشت، به ترتیب رئیس اداره سوم سیاسی، چهارم سیاسی و پرسنلی در وزارتخانه شد. فروغی در

دهمین مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر ١٩٥٥ و دسامبر ١٩٥٥ شرکت نمود و سپس رئیس اداره

اطلاعات، ترجمه و انتشارات وزارت خارجه شد. در می ١٩٥٦ او مدیرکل اداری وزارت امورخارجه

گردید.

در ژانویه ١٩٥٨ فروغی به عنوان نماینده به برزیل رفت. در فوریه ١٩٦١ او سفیر شد. او در ژوئیه