اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٤١ - مجید رهنما

رهنما، مجید ١

مجید رهنما وزیر علوم، پژوهش های علمی و آموزش عالی

مجید رهنما، یکی از کارمندان وزارت امورخارجه، به شغل وزارت در وزارتخانه جدیدالتأسیس

علوم، پژوهش های علمی و آموزش عالی، در اکتبر ١٩٦٧ منصوب گردید، او به عنوان سفیر تا ١٩٦٥ در

سوئیس خدمت کرده بود. رهنما به محافل گروههای مختلف رفت وآمد و اطلاعات خوبی از لیبرال های

متمایل به چپ تهران دارد. او از قانونی شدن حزب توده (کمونیست) و شناسایی چین کمونیست حمایت

کرده است.

او حامی جدّی و پر حرارت نخست وزیر سابق، محمد مصدق، در اوایل دهه ١٩٥٠ بود، و هنوز

احتمالاً تمایلات ملی گرایانه دارد. به هر حال، نظریات سیاسی وی مانع خدمت وی در دولت نشده است.

او اعلام و اعمال نموده که در وزارتخانه اش برنامه ریزی ها به گونه ای باید باشند که مشوق برنامه های

تحقیقاتی باشند و افراد واجد شرایط و متخصص که وضعیت دانشگاهی و تحصیلی آنان خوب باشد،

بتوانند تمام دقت و توجهشان را به تحقیقات معطوف دارند.

رهنما سالها در امور بین المللی فعال بوده است. او از سال ١٩٥٥ در جلسات مجمع عمومی سازمان

ملل متحد حضور داشته و از ١٩٥٧ در کمیته چهارم سازمان ملل متحد (سرزمین های تحت قیمویت)

خدمت نموده است، که در آنجا مایل بود خود را به صورت پلی بین کشورهای غربی و ملل آفریقا آسیایی

قرار دهد. او در جلسات کمیسیون اقتصادی ملل متحد برای آسیا و خاور دور و کنفرانس ملل متحد در

بازرگانی و توسعه شرکت می نمود، اغلب تندروتر از مواضع دولت خود صحبت می کرد. او در کنفرانس

باندونگ ١٩٥٥ شرکت کرد و نماینده ایران در گردهمایی مقدماتی برای کنفرانس ١٩٥٦ بود، که متعاقبا به

تأخیر افتاد. او فردی قابل و باهوش است و نسبت به غرب برخوردی دوستانه دارد، هر چند از آن انتقاد

می کند و در پاره ای مواقع نقش سازنده و سودمندی در میادین بین المللی داشته است.

مجید رهنما پسر زین العابدین رهنما، یک نویسنده و دیپلمات سابق، در ٩ دسامبر ١٩٢٣ در تهران

متولد شد. او تحصیلات متوسطه خود را در بخش فرانسوی دبیرستان دانشگاه آمریکایی بیروت گذراند.

او یک سال در دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود، سپس به دانشگاه سان جوزف بیروت منتقل شد، و در

آنجا لیسانس حقوق و علوم سیاسی را در سال ١٩٤٤ دریافت نمود. در ١٩٤٨ او مدرک LLD از دانشگاه

پاریس را با نوشتن تز خود در مورد مشکلات برنامه ریزی و توسعه نیافتگی، گرفت.

رهنما از سال ١٩٤٢ تا ١٩٤٥، سردبیر روزنامه پدر خود، ایران بود. در ١٩٤٢ در حالی که هنوز

دانشجو بود، رئیس بخش روابط خارجی در رادیو و وزارت اطلاعات بود و به سرپرستی رادیو تهران

منصوب شد. زمانی که در سال ٤٤ ١٩٤٣ در سان جوزف تحصیل می کرد، ادبیات مقدماتی انگلیسی و

فرانسه را در دانشگاه آمریکایی بیروت تدریس می نمود. رهنما در سال ١٩٥٤ به وزارت امورخارجه

پیوست و وابسته مطبوعاتی در پاریس شد. در سال ١٩٤٩ به بیروت منتقل شد، سپس از سال ١٩٥٠ تا

١٩٤٥ به مسکو رفت و تا دبیر دومی ارتقاء یافت. او از مدت اقامت در اتحاد جماهیر شوروی لذت برد و

تحت تأثیر پیشرفت های اقتصادی آن کشور قرار گرفت.

در ١٩٥٤ به ایران بازگشت و معاون اداره ملل متحد، در وزارت امورخارجه شد. در سال بعد او معاون

رئیس بخش اطلاعات وزارتخانه و سرپرست انتشارات بررسی امور خارجی شد. در سال ١٩٥٧ او به