اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٥٤ - غلامرضا ازهاری

بوده است، نظامی که در آن شاه می توانست از یکی از افراد بخواهد که نخست وزیر شود، و همچنین

می توانست از نخست وزیر بخواهد که کناره گیری کند بدون این که از امتناع وی واهمه ای داشته باشد. در

شرایط حاضر، تحت فشار شدید تمایل ظاهری شاه به قربانی کردن نوکران سرسپرده اش چون هویدا و

بسیاری دیگر، و موافقت موقت در مورد رسیدگی به اموال خود و خانواده اش این امکان را به وجود آورده

است که ازهاری به صورت فردی اصلاح طلب در ارتش جلوه کند و نفوذ بیشتری در اداره حکومت نسبت

به رؤسای قبلی ستاد بزرگ ارتشتاران داشته باشد.

روابط با ایالات متحده

به علت وجود متخصصان نظامی و صنعتی و جنگ افزارهای پیچیده و تجهیزات نظامی، ایران به

ایالات متحده وابسته است، بنابراین ازهاری بدون شک سیاست دوستی شاه با ایالات متحده را ادامه

خواهد داد. او دوره هایی را در این کشور گذرانده و در مقام رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران، سیاست او

دوستانه و همراه با تشریک مساعی بوده است. وی همواره خواهان راهنمایی مستشاران نظامی آمریکا

بوده است، اما در مواقعی که معتقد باشد به آمریکا انتقاد وارد است، لحظه ای در این کار درنگ نمی کند.

سوابق شغلی

غلامرضا ازهاری در شیراز متولد شده است. پس از فارغ التحصیل شدن از دانشکده افسری در سال

١٩٣٥، دو سال فرمانده دسته و یک سال نیز فرمانده گروهان در هنگ پنجم «نادری» بود. در سال ١٩٣٨

او فرمانده گروهان در هنگ پیاده سلحشور، لشکر هفتم، و در فاصله سال های ٤٣ ١٩٣٩ فرمانده گردان

در هنگ مذکور شد. پس از انجام وظیفه در پست فرماندهی گردان در لشکر ششم، ازهاری به اولین پست

ریاست در ستاد تیپ شانزدهم «کازرون» در لشکر ششم، دست یافت. سپس به عنوان بازرس مأموریت

کوتاهی در اداره نظام وظیفه داشت و پس از آن به دژبان مرکز انتقال یافت. در سال ١٩٤٧ رئیس زندان

دژبان مرکز شد. در سال ١٩٤٨ رئیس ستاد تیپ دژبان تهران در سال ١٩٥٠ رئیس زندان قرارگاههای

دژبان مرکز شد. ازهاری در سال ١٩٥٠ به دانشکده دژبانی آمریکا در فورث گوردون، جورجیا وارد شد و

دانشکده فرماندهی و ستاد ارتش در فورث لیون ورث کانزاس را در سالهای ٥٤ ١٩٥٣ گذراند.

از سال ١٩٥٤ که ازهاری رئیس شعبه آموزش و عملیات دانشگاه جنگ شد، ترفیع درجه اش آغاز

گردید. با ترفیع به درجه سرتیپی در سال ١٩٥٦، وی در سال ١٩٥٧ معاون پرسنلی نیروی زمینی

شاهنشاهی و در سال ١٩٥٨ فرمانده لشکر یازدهم پیاده نظام شد. در سال ١٩٥٩ به سرلشکری ارتقاء

یافت و در سال ١٩٦٠ مدت کوتاهی در پست فرماندهی دانشگاه جنگ خدمت کرد. وی در اواخر آن سال

رئیس ستاد نیروی زمینی شاهنشاهی شد. در سال ١٩٦٣ به درجه سپهبدی رسید و در سالهای ٦٧

١٩٦٤ فرمانده ارتش یکم و در سالهای ٦٩ ١٩٦٧ نماینده دائم نظامی ایران در پیمان سنتو بود. در سال

١٩٦٤ دیپلم دوره مکاتبه ای را از کالج صنعتی نیروهای مسلح در فورث مک نایر واشنگتن دریافت کرد.

او در خلال بازدید توجیهی برای اعضای سنتو در سال ١٩٦٨، میهمان ناو هواپیمابر فرانکلین روزولت و

در سال ١٩٦٩ میهمان ناو هواپیمابر ایندیپندنت بود. به دلایل نامشخصی، در سال ١٩٦٩ شاه ازهاری را

بازنشسته کرد، اما اندکی پس از آن او را به فعالیت مجدد بازگردانده و به معاونت ستاد بزرگ ارتشتاران