اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٥٠ - غلامرضا ازهاری

به دو زبان انگلیسی و فرانسوی صحبت می کند. وی دو بار ازدواج کرده و سه دختر دارد.

٢٢ اوت ١٩٧٧ ٣١/٥/٥٦

ازهاری، غلامرضا ٥

فوریه ١٩٧٨ بهمن ١٣٥٦ خیلی محرمانه

زندگینامه ارتشبد غلامرضا ازهاری

سازمان اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا

( U)(١) نام: ارتشبد غلامرضا ازهاری ارتشی (پیاده نظام)

اسم مستعار: غلام ازهاری

( U) موقعیت: ریاست فرماندهی ستاد بزرگ ارتشتاران، از ٢٠ ژوئیه ١٩٧١.

((٢) C/NOFORN) خصوصیات روحی: مورد احترام به خاطر شایستگی شغلی، اعتماد و شجاعت

اخلاقی اش. وی در طول هفت سال گذشته ریاست و فرماندهی ستاد بزرگ ارتشتاران شجاعت را به عهده

داشته است. ازهاری، بی گفتگو، ناتمام توان به عنوان رئیس فرماندهی ستاد بزرگ شده بود تا

محمدرضاشاه پهلوی، فرماندهی کل قوا (از سال ١٩٤١) را که بدون دیدن مراحل نظامی به این سمت

رسیده بود یاری و مدد دهد. هر از گاهی گزارشاتی مبنی بر تصمیم ازهاری برای بازنشستگی می رسد. (او

در سال ١٩٧٨، ٦٩ ساله می شود.)

(C/NOFORN) سیاسی: یار پر قدرت شاه، اولین و پیشروترین ملی گرای ایرانی. دوستدار غرب و

همکار نزدیک مستشاران نظامی آمریکایی. در ١٩٦٤، مستشاران آمریکایی وی را به دلیل فرماندهی

بسیار عالیش در مانور «دلاور» که یک مانور نظامی مشترک بین ایران و آمریکا بود و زیر نظر «سازمان

پیمان منطقه ای سنتو» صورت گرفت، تشویق نمودند.

(C/NOFORN) شغلی: او دوران اولیه تحصیل را در شیراز گذراند و در ١٩٣٥ فارغ التحصیل دانشکده

نظام تهران شد. به عنوان افسر جزء پیاده نظام، از ١٩٣٥ تا ١٩٤٥ که به دژبان رفت، خدمت کرد. در ١٩٤٨،

به فرماندهی تیپ دژبان تهران منصوب شد. در ١٩٥٠، شاگرد دانشکده دژبانی نیروی زمینی آمریکا،

«فورث گوردون» در جورجیا شد و در ١٩٥٤، از دانشکده فرماندهی و ستاد نیروی زمینی آمریکا(

«فورث لیون ورث» در کانزاس) فارغ التحصیل گشت. در ١٩٥٥، عضو هیئت امنای دانشکده جنگ تهران

و در ١٩٥٦، جانشین فرماندهی اداری شد. شغل های حساس بعدی وی شامل: فرمانده لشگر ١١ پیاده

نظام (٥٩ ١٩٥٨)، ریاست دانشکده جنگ (١٩٦٠)، فرماندهی نیروی زمینی ارتش ایران (٦٤ ١٩٦٠)،

فرماندهی ارتش اول و همزمان فرماندهی کل نیروها در مانور «دلاور» سنتو از آوریل سال ١٩٦٤ تا

١٩٦٧ می باشد. ازهاری نمایندگی دائم نظامی کشورش و ریاست گروه نمایندگان دائم در سازمان پیمان

منطقه ای سنتو (ترکیه، آنکارا) را در سالهای ٧٠ ١٩٦٧ به عهده داشت. سپس جانشین رئیس ستاد

بزرگ ارتشتاران و از ژوئیه ١٩٧١ رئیس فرماندهی ستاد بزرگ ارتشتاران شد. ترفیعات وی به ترتیب

عبارتند از ١٩٥٦ سرتیپ، ١٩٥٩ سرلشکر، ١٩٦٣ سپهبد و ١٩٧١ ارتشبد.

١- ن طبقه بندی =u ٢- خیلی محرمانه / غیرقابل رؤیت برای بیگانگان. = C/NOFORN