ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤١ - تفسير

سوره اعراف‌

اين سوره مكى است. از قتاده و ضحاك روايت شده است كه اين سوره مكى است، بجز آيه‌هاى‌(وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ) ...( بِما كانُوا يَفْسُقُونَ) (١٦٣ تا ١٦٥) كه در مدينه نازل شده‌اند.

تعداد آيات‌

به شماره حجازيان و كوفيان ٢٠٦ آيه و به شماره بصريان و شاميان ٢٠٥ آيه است (بموارد اختلاف در جاى خود اشاره ميشود)

فضيلت سوره‌

ابى بن كعب از پيامبر گرامى اسلام روايت كرده است كه هر كس سوره اعراف را بخواند، خداوند ميان او و شيطان پرده‌اى قرار مى‌دهد و روز قيامت حضرت آدم شفيع اوست. عياشى به اسناد خود از ابو بصير، از امام صادق ع روايت كرده است كه هر كس سوره اعراف را در هر ماه بخواند، روز قيامت از كسانى است كه آنان را بيمى نيست و محزون نميشوند و اگر در هر روز جمعه بخواند، از كسانى است كه در روز قيامت حساب ندارند. امام صادق ع فرمود: در اين سوره آيات محكمه وجود دارد. قرائت و عمل به آن را ترك نكنيد كه روز قيامت براى كسانى كه قرائت كرده‌اند، شهادت خواهد داد.

تفسير

سوره مباركه انعام با ذكر رحمت خداوند، خاتمه يافت. در آغاز اين سوره، توصيفى از قرآن كريم و اينكه احكام دين و مطالب حكمت آميز در آن است، آورده، مى‌فرمايد: