ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٣ - مقصود

بيان آيه ١٢٣ تا ١٢٦

قرائت‌

آمنتم: حفص بدون همزه استفهام خوانده است و ديگران با همزه. بنا بر اول خبر است و منظور فرعون سركوبى آنهاست. و بنا بر دوم پرسش است.

لغت‌

صلب: بستن بچوب. بدار آويختن:

نقمة: انتقام و كيفر.

افراغ: خالى كردن آنچه در ظرف است.

صبر: خود دارى از ناله و شكايت. صبر بر حق سر بلندى و صبر بر باطل خوارى است.

مقصود

(قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ‌): فرعون به ساحران گفت: پيش از آنكه من به شما اجازه دهم به موسى ايمان آورديد.

(إِنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها): در اينجا فرعون مثل همه سياستمداران، در صدد اغفال و اغواى مردم برآمده، به ساحران مى‌گويد:

اين نيرنگ را شما در شهر بكار برديد تا مال و زندگى مردم شهر را تصاحب كنيد و آنها را از شهر خارج گردانيد. برخى گويند: يعنى شما و موسى تبانى كرده بوديد كه در مصر چنين صحنه‌اى را بوجود آوريد و بر مملكت تسلط پيدا كنيد و مردم را آواره سازيد.

(فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ‌): بمنظور تهديد آنها مى‌گويد: بزودى عاقبت كار خود را خواهيد دانست.