ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٩ - مقصود

بيان آيه ١٢٨- ١٢٩

مقصود

ابن عباس گويد: فرعون پسران بنى اسراييل را ميكشت. بنى اسرائيل پيش موسى شكايت كردند.

(قالَ مُوسى‌ لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ‌): موسى بقومش گفت: از خدا كمك بخواهيد تا شر فرعون را كوتاه گرداند.

(وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌):

در راه دينتان و بر ستمهاى فرعون شكيبا باشيد و بدانيد كه زمين از آن خداست و بهر كس كه خواهد منتقل ميكند. سرانجام فرعون را هلاك ميكند و اين سرزمين را به شما ميسپارد، همانطورى كه مدتى هم بدست فرعون سپرده است. بدين ترتيب به آنها وعده پيروزى ميدهد تا صبر كنند و يقين داشته باشند كه حسن عاقبت در دنيا و آخرت نصيب اهل تقوى ميشود.

(قالُوا أُوذِينا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا): بنى اسرائيل به موسى گفتند: پيش از آنكه تو نزد ما بيايى و رسالت خود را تبليغ كنى، فرعون پسران ما را ميكشت و زنان ما را بكار وا ميداشت، اكنون كه تو آمده‌اى نيز ما را تهديد ميكند و اموالمان را ميگيرد و بكارهاى سخت وادار ميكند و ما از آمدن تو نفعى نبرديم. از اينجا بر مى‌آيد كه دو بار كشتار و شكنجه، در ميان بنى اسرائيل اجرا شد. حسن گويد: پيش از آمدن و بعد از آمدن موسى، فرعون از بنى اسرائيل خراج ميگرفت.

بهر حال قوم موسى با اين سخن از اينكه روزى نجات پيدا كنند، اظهار يأس ميكنند و موسى بمنظور دلگرمى آنها ادامه ميدهد: