ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٤ - تفسير

اين دو است‌( لا إِلهَ إِلَّا هُوَ) (نيست الهى مگر او) يعنى كسى به غير از خداوند مستحق عبادت نيست‌( فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ‌) (پس كجا برگردانيده شويد) يعنى چگونه از عبادت خداوند به عبادت غير او توجه مى‌كنيد با اين كه دليلهاى توحيد خداوند آشكار است، سپس خداوند مى‌گويد:

(كَذلِكَ‌) (اين چنين) يعنى چنان كه اينان روگردانده و منصرف شدند( يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌) (برگردانده شوند آنان كه به آيتهاى خداوند انكار مى‌ورزند) و آنان پيشينيان ايشان بودند از كافران كه بزرگانشان و رهبرانشان آنان را منصرف كرده و بازگردانده بودند.

و اكنون خداوند به ذكر دليلهاى توحيد خود پرداخته و مى‌فرمايد:

(اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً) (خداوند است آن كه قرار داد زمين را براى شما جايگاهى) كه در آن قرار گيريد( وَ السَّماءَ بِناءً) (و آسمان را بنائى) يعنى آسمان را بناى مرتفعى بر بالاى سر شما قرار داد و اگر آن را بسته قرار مى‌داد مردم نمى‌توانستند از ميان آسمان و زمين استفاده كنند( وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ‌) (و صورت داد شما را پس نيكو گردانيد صورتهاى شما را) زيرا صورت انسان و بنى آدم بهترين صورتهاى حيوانات مى‌باشد.

«ابن عباس» گويد: خداوند بنى آدم را ايستاده و معتدل خلق كرد كه با دستش غذا خورده و آن را به كار مى‌برد در حالى كه مخلوقات ديگر با دهانشان غذا را فرا مى‌گيرند و مى‌خورند.

(وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ‌) (و روزى داد شما را از پاكيزه‌ها) زيرا هيچ حيوانى نيست كه غذاهاى او و نوشيدنيهاى او مانند انسان پاك‌تر و پاكيزه‌تر باشد كه براى انسان خلق كرده است، چه اين كه انواع خوراكيهاى پاكيزه و لذت بخش از