ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٢ - تفسير

«حسنْ» است كه گفته مراد از دين خالص، اسلام است.

و برخى گفته‌اند معنى آيه اين است: اطاعت براى خداوند است در عبادت كه به واسطه آن انسان مستحق جزاء مى‌شود، پس اين چنين طاعتى مخصوص خدا بوده و بر غير او جايز نيست.

(وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ) (و آنان كه گرفتند بغير از او اوليائى را) و گمان كردند كه غير از خداوند مالك ديگرى است كه مالك ايشان مى‌باشد مى‌گويند:

(ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى‌) (عبادت نمى‌كنيم ايشان را مگر كه نزديك كنند ما را به خداوند، نزديك كردنى) يعنى شفاعت كنند از ما نزد خداوند. و (زلفى) به معنى (قربى) مى‌باشد و آن اسمى است كه در اينجا، جاى مصدر را گرفته است.

(إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ‌) (بدرستى كه خداوند حكم مى‌كند ميان ايشان) روز قيامت.

(فِي ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ‌) (در آن چه كه ايشان اختلاف مى‌كنند) در امور دين كه هر يك از آنان به قدر استحقاق خود معاقب خواهند بود.

(إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي‌) (همانا خدا هدايت نمى‌كند) به راه بهشت و حكم نميكند به هدايت او به حق.

(مَنْ هُوَ كاذِبٌ‌) (آن كه او دروغگو بوده) بر خدا و رسول او، و.

(كَفَّارٌ) (ناسپاس) است به آن چه خداوند نعمت داده و منكر اخلاص عبادت خداوند است و نمى‌خواهد كه خداوند او را هدايت كند مانند قوم «ثمود» كه گمراهى را بر هدايت برگزيدند.

(لَوْ أَرادَ اللَّهُ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً) (اگر خدا بخواهد كه بگيرد فرزندى را) طبق آن چه اين كافران مى‌گويند كه فرشتگان دختران خدا هستند و آن چه نصارى مى‌گويند كه «مسيح» پسر خداست و آنچه يهود مى‌گويند «عزيز» پسر خداست‌