ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١١٠ - اعراب

[سوره ص (٣٨): آيات ٤١ تا ٤٤]

(وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى‌ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ (٤١) ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ (٤٢) وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ (٤٣) وَ خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ (٤٤))

ترجمه:

و ياد كن بنده ما ايوب را، هنگامى كه ندا كرد پروردگارش را كه همانا رسانيد شيطان به من رنج و شكنجه‌اى. بزن پايت را كه چشمه‌اى است سرد و آشاميدنى. و بخشيديم براى او كسانى را و با ايشان مانند آنان، رحمتى از ما و پندى براى صاحبان خرد. و بگير به دست خود دسته‌اى را پس بزن به آن و سوگند مشكن، همانا او را شكيبا يافتيم، چه نيكو بنده‌اى است كه او بسيار بازگشت كننده است.

اعراب‌

نصب- «ابو جعفر» اين كلمه را با دو (ضمه) و «يعقوب» با دو فتحه و ديگران به (ضم) نون و سكون (صاد) قرائت كرده‌اند.

«زجاج» گويد: نَصَب و نُصُب دو لغتى مانند رُشُد و رَشَد مى‌باشد و آن‌