ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٢ - تفسير

(إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ‌) (گاهى كه گفت به قوم خود آيا نمى‌پرهيزيد) از عذاب و بلاى خداوند به اينكه دستورهاى او را انجام داده و از گناهانش پرهيز كنيد.

(أَ تَدْعُونَ بَعْلًا) (آيا بعل را مى‌خوانيد) «عطا» گويد: «بعل» بتى بوده كه آنان از طلا ساخته و به آن عبادت مى‌كردند. «عكرمه»، «مجاهد»، «قتاده» و «سدى» گويند: «بعل» به لغت اهل «يمن» به پروردگار و بزرگ و آقا گفته ميشود، پس تقدير چنين ميشود! (آيا پروردگارى را غير از خداوند مى‌خوانيد)( وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ‌) (و وا مى‌گذاريد بهترين آفريدگان را) يعنى آيا ترك مى‌كنيد عبادت و پرستش بهترين خالقان را؟.

(اللَّهَ رَبَّكُمْ‌) (خداوند است پروردگار شما) يعنى خالق و رازق شما اوست كه سزاوار عبادت است.

(وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ‌) (و پروردگار پدران پيشين شما) و خلق كننده پدران و اجداد شما مى‌باشد.

(فَكَذَّبُوهُ‌) (پس تكذيب كردند او را) در آنچه ايشان را مى‌خواند و تصديقش نكردند.

(فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ‌) (پس ايشان احضار شدگان) براى حساب يا براى عذاب و آتش.

(إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ‌) (مگر بندگان خالص شدگان خداوند) از ميان ايشان خداوند استثناء و جدا كرده است آنان را كه عبادت خود را خالص براى خداوند انجام دادند.

(وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ‌) (و گذارديم براى او در آخر ان) در اين جمله دو قول بود كه گفته شد.

(سَلامٌ عَلى‌ إِلْ‌ياسِينَ‌) (سلام بر الياسين)