ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٩ - تفسير

جهت اغراض ياد شده آفريده تا شما تفكر كرده و تعقل كنيد درباره آن چه از نعمتهاى گوناگون بر شما ارزانى داشته است و از شما خواسته و اراده كرده كه در عبادت خداوند اخلاص كنيد( هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ‌) (اوست آن كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند) يعنى آن خدايى كه شما را با اين اوصاف از خاك آفريد همان است كه شما را زنده مى‌كند و مى‌ميراند، پس اول شما از خاك و آخر شما به سوى خاك مى‌باشد( فَإِذا قَضى‌ أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ‌) (پس چون حكم كند به چيزى پس همانا گويد بر آن بوده باش پس مى‌باشد) يعنى خداوند اين كار را بدون عذر و ممانعت انجام مى‌دهد و اين معنى به منزله اين جمله است، (باش پس باشد) چون خداوند چيز معدوم را كه نبودن است به تكون و بودن مورد خطاب قرار مى‌دهد( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ‌) (آيا نمى‌بينى آنان را كه در آيات خداوند جدال مى‌كنند) يعنى مشركان را كه در باطل كردن و دفع حجتهاى خداوند مخاصمه و دشمنى مى‌كنند( أَنَّى يُصْرَفُونَ‌) (كجا برگردانده شوند) يعنى چگونه و از كجا از راه راست بسوى گمراهى منقلب مى‌شوند، و اگر ايشان در آيات خداوند با تفكر و نظر در صحت آنها مخاصمه مى‌كردند باين حد مورد سرزنش خداوند قرار نمى‌گرفتند سپس خداوند به وصف حال ايشان پرداخته و مى‌گويد:

(الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتابِ‌) (آنان كه تكذيب كردند كتاب را) يعنى قرآن را و منكر آن شدند( وَ بِما أَرْسَلْنا بِهِ رُسُلَنا) (و آن را كه فرستاديم به آن رسولان خود را) يعنى و آنان كه تكذيب كردند آن چه كه از شرايع و كتب به آن فرستاديم رسولان خود را پيش از تو( فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‌) (پس زود باشد بدانند) عاقبت كار خود را هنگامى كه‌