ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٩ - تفسير

سپس خداوند پيامبر خود را مورد خطاب قرار داده و مى‌فرمايد:

(قُلْ‌) (بگو) اى محمد.

(إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ) (همانا من بيم دهنده هستم) يعنى ترساننده‌ام از معاصى خداوند و بر حذر و هشدار دهنده هستم از عقاب او.

(وَ ما مِنْ إِلهٍ‌) (و نيست از الهى) كه سزاوار عبادت باشد.

(إِلَّا اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ) (مگر خداوند يگانه قهار) كه بر همه مخلوقات قهار و توانگر است و چون به كسى اراده عقاب و شكنجه كند نمى‌تواند از عقاب او خلاص گردد.

(رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا) (پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است) از انسان و جنّ و كليه مخلوقات.

(الْعَزِيزُ) (عزيز است) كه هيچ كس بر او غلبه نتواند بكند و هيچ كس نميتواند مانع او گردد.

(الْغَفَّارُ) (بسيار آمرزنده است) گناهان بندگان خود را با اين كه قدرت بر عقاب آنان را دارد.

(قُلْ‌) (بگو) اى محمد.

(هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ‌) (آن، خبر بزرگ است) درباره لفظ (نبأ) اختلاف شده كه برخى گفته مراد (قرآن) است يعنى قرآن حديث بزرگ است چه اينكه كلام معجز آساى خداوند بوده و در آن اخبار پيشينيان مى‌باشد.

(أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ‌) (شما از آن اعراض كننده هستيد) يعنى از عمل و تدبر در آن اعراض مى‌كنيد، كه «ابن عباس و قتاده و مجاهد و سدى» اين چنين تفسير كرده‌اند، ولى «حسن» گفته است مراد از (خبر بزرگ) قيامت است كه شما از آمادگى براى آن اعراض كرده و غافل شده و آن را تكذيب كرده‌ايد.

«زجاج» گفته است: خبر بزرگى كه شما را از آن آگاه ساختم خبرى است‌