ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٥ - تفسير

آتشند، پس بنا به قول اول، پيشروان به پيروان گويند: خوش مباد بر ايشان كه ايشان نيز مانند ما داخل آتش مى‌شوند، پس در مشاركت ما با ايشان شادى و خوشى نيست، در اين هنگام پيروان نيز گويند:

(قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ‌) (گويند: بلكه بر شما خوش مباد) يعنى نائل نشويد و نرسيد به وسعت و گشايش.

(أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا) (شما مقدم داشتيد آن را بر ما) يعنى شما به كفر ما را وا داشتيد كه موجب عذاب ما شديد و ما را بر آن خوانديد، ولى بنا بر قول دوم، اولاد شيطان مى‌گويند: خوش مباد بر آنان، كه جايگاهمان را بر ما تنگ كردند، چه اين كه با وارد شدن هر يك از ايشان بشدت جاى ما تنگ مى‌شود، و اين سخن مانند قول رسول خدا ٦ مى‌باشد كه فرمود: آتش و دوزخ بر ايشان تنگ مى‌شود مانند تنگ شدن نيزه در جاى خود.

((قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ)) يعنى بنى آدم گويند: بلكه شادى و كرامت بر شما مباد، شما ما را به اين راه قرار داديد و آن را در چشم ما آراستيد.

(فَبِئْسَ الْقَرارُ) (پس چه بد است قرارگاه) كه ما را در آن قرار داديد.

(قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا) (گويند پروردگار ما آن كه مقدم داشت اين را بر ما) يعنى كافران چون داخل دوزخ شوند گويند بر آنان، خدايا كسى كه سبب شد به اين عذاب برسيم و ما را مستوجب عذاب كرد.

(فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً) (پس زياد كن عذاب او را چند برابر) يعنى علاوه بر آنچه مستحق هستند دو چندان عذابشان كن.

(فِي النَّارِ) (در آتش) يكى را به خاطر كفرشان به خداوند و يكى را براى اين كه ما را به سوى كفر دعوت كردند

.