ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٨ - نقدى از داستانهاى گذشته

«قزوين» و شب در «كابل» بود.

در اينجا پرسش مى‌شود كه خداوند در يك مورد به عنوان باد تند بيان داشته و در اينجا به باد نرم تعبير مى‌كند، در جواب گفته مى‌شود كه ممكن است خداوند دو گونه باد در اختيار سليمان گذاشته باشد كه تند باد و نرم باد باشد.

(وَ الشَّياطِينَ‌) (و رام كرديم براى او ديوان را)( كُلَّ بَنَّاءٍ) (هر بنا كننده‌اى) كه در خشكى آن چه سليمان اراده مى‌كرد مى‌ساختند.

(وَ غَوَّاصٍ‌) (و فرو رونده) در آب و دريا تا لؤلؤ و جواهر و آن چه سليمان مى‌خواست بيرون آوردند.

(وَ آخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ) (و ديگران را بسته شده در زنجيرها) يعنى مسخر و رام كرديم براى او ديوان و شياطين را كه در غل و زنجير آهنين بسته شده بودند كه سليمان هر سه و چهار عدد از ايشان را در زنجيرى بسته بود كه مانع از تمرد آنان مى‌شد.

برخى گفته‌اند: سليمان، كفار شياطين و ديوان را به زنجير مى‌كشيد و چون ايمان مى‌آوردند آزادشان مى‌كرد.

(هذا عَطاؤُنا) (اين است بخشش ما) يعنى نعمتهايى كه عبارت از پادشاهى بى‌نظير و ديگر نعمتها بود بر تو بخشيديم.

(فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ‌) (پس ببخش يا نگه دار) يعنى به هر كه مى‌خواهى، احسان كن و به هر كه نمى‌خواهى، احسان مكن و لفظ (من) به معنى احسان است.

(بِغَيْرِ حِسابٍ‌) (بدون حساب) يعنى اى سليمان آن چه بدهى و يا نگه دارى روز قيامت مورد حساب واقع نخواهى شد. و اين قول «قتاده» و «ضحاك» و «سعيد بن جبير» است.