تهاجم فرهنگى - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٦ - هدف اصلى دشمن در تهاجم
بپوشند و روبند بيندازند ولى در دل خود به خدا و قيامت ايمانى نداشته باشند؟
ارزشهاى اخلاقى امورى اعتبارى دانسته مىشود كه برهانى ندارد و قابل اثبات نيست، بلكه يك مشت امور قراردادى و نسبى است. هر چيزى زمانى مورد خوش آيند جامعهاى بوده و زمانى نيز آن را بد خواهند دانست. مثلاً زمانى در جامعه اروپايى، پوشيدن بدن زن ارزش بود؛ فيلمهايى كه مربوط به چند قرن هستند شهادت مىدهند كه در آن زمان زنان اروپايى پوشيده بودند: لباسهايى بلند تا پشت پاى خود مىپوشيدند؛ اما امروز اروپا لخت بودن را مىپسندد. در آن روز، ارزش آن بود و امروز اينگونه است.
زمانى بدترين فحش اين بود كه به كسى بگويند «همجنس باز»؛ اما امروز در جوامع به اصطلاح متمدن بزرگترين تظاهرات به طرفدارى از همجنس بازان انجام مىشود. اگر از تظاهرات كشورهاى غربى، بخصوص كانادا، آمريكا و انگليس آمارى داشته باشيم مىبينيم كه از جمله بزرگترين و پرجمعيت ترين تظاهرات اين كشورها در طرفدارى از همجنس بازى بوده است. من، خود، شاهد بعضى از اين راهپيمايى ها بوده ام. امروز اين مسأله ارزش است و مخالفت با آن ضد ارزش.
اگر اين فكر در جامعه اسلامى نيز رواج پيدا كند كه ارزشها نسبى، متغير و اعتبارى است و ريشهاى ندارد، با برهانى اثبات نمىشود و اصلا مقدمات آنها جدلى است و برهان بردار نمىباشد و به هر حال نسبى و متغير است بدون شك، پايه دوم فرهنگ ما هم شكست خواهد خورد. اعمال و رفتار ما بر اساس آن بينشها و ارزشها شكل مىگيرد. قوانين ما بايد بر اساس آن ارزشها باشد و زمانى كه ارزشهاى ما درهم ريخت اينها كه