تهاجم فرهنگى - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٤ - مظاهر هجوم فرهنگى
بشر در گروه حق و باطل قرار داشتهاند و از همان ابتدا هم تهاجم فرهنگى وجود داشته است.
مظاهر هجوم فرهنگى
قابل تأمّل است كه خداوند نمىفرمايد كار شياطين جن و انس آن است كه حق ديگران را تضعيف كنند، ظلم نمايند يا قتل و غارت كنند، بلكه كار شياطين را هجوم فرهنگى قلمداد مىكند. آنان فكر و انديشه را عوض مىكنند تا نگذارند ايمان به آخرت، بينش معنوى، ارزشهاى والا و فوق مادى براى انسانها مطرح شود. آنها تمام فعاليتهاى خود رامتوجه اين مسأله ساخته اند، چون اگر تهاجم فرهنگى واقع شد در ساير قسمتها نيز به پيروزى رسيدهاند آنچه در مقابل مفاسد، انحرافات، اشتباهات و سوء استفاده هاى مستكبران مانند سدّى ايستاده است افكار و اعتقادات صحيح و باورهاى اصيل است. با وجود اينهاست كه آنان نمىتوانند به اهداف خود نايل شوند. از اينرو تلاش مىكنند كه اين دژ محكم را تسخير كنند. پس اصلى ترين كارى كه دشمنان انبيا؛ در سطح اجتماعى انجام مىدهند، تأثير گذاردن بر انديشه هاست. از اين مطالب، پاسخ اين سؤال هم مشخص گرديد. كه هجوم فرهنگى با چه شيوهاى انجام مىگيرد. مظاهر هجوم فرهنگى در هر زمانى متناسب با وضعيت همان زمان خواهد بود. البته گذشته ها براى ما مطرح نيست. آنچه براى ما مطرح مىباشد اين است كه بدانيم مظاهر هجوم فرهنگى در جامعه ما و در وضعيتى كه اكنون در آن زندگى مىكنيم چيست. همچنان كه گفته شد، محورهاى اصلى اين بحث در سه بخش خلاصه مىشود:
١- بينشها و باورها؛ ٢- گرايشها، ٣- رفتارها و كردارها