برقرار شده بود. پيشرفت كنفرانس خلع سلاح و حل و فصل اختلافات در سايه اصول همزيستى مسالمت آميز از عمده‌ترين دستاوردهاى اين دوره بود. دهه ١٩٣٠، دهه‌اى پرمخاطره براى اين سازمان بين‌المللى محسوب مى‌شد. در واقع، اين دهه، دوران آزمون جامعه ملل بود؛ چرا كه شيوه برخورد با تجاوزات قدرتهاى بزرگ مانند ژاپن، ايتاليا و آلمان در اين برهه زمانى آشكار مى‌گرديد. جامعه كه نتوانست به مبانى و اصول خود الزام جدى و قاطع داشته باشد و به تجاوز، پاسخ دندان شكن دهد، به سوى سراشيبى و اضمحلال پيش رفت. با آغاز جنگ جهانى دوم، كار اين جامعه، در واقع، پايان يافته بود. «١»