فصل سوم دشمن ستيزى‌ قرآن مجيد ضمن معرفى دشمنان و افشاى شدت بغض و كينه آنان، مسلمانان را نيز به دشمن ستيزى عليه آنان فرا مى‌خواند. در مورد بزرگ‌ترين دشمن يعنى شيطان كه با كمك نفس و نيروهاى نفسانى انسان را گمراه ساخته به بندگى مى‌گيرد، مى‌فرمايد:
«انَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا» «١» به درستى كه شيطان دشمن شماست. پس شما (نيز) او را دشمن بگيريد.
در آيات ديگر انسان را از همراهى، پيروى و گوش فرادادن به وسوسه‌هاى شيطان بر حذر داشته به ستيز دائمى با شيطان و نفس دعوت مى‌كند.
در مورد بزرگ‌ترين دشمن داخلى يعنى منافقان نيز هشدارهاى فراوان داده و با افشا كردن توطئه‌ها و برشمردن نشانه‌هاى منافقان، بصيرت مؤمنان را نسبت به اين دشمن خطرناك بالا برده و كينه و نفرت از منافقان را در قلب آنها تشديد مى‌كند.
«هُمُ الْعَدُوُّ فَاْحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ» «٢» آنان دشمنند، خدا بكشدشان! از آنان پرهيز داشته باش.
«جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ» «٣» با كافران و منافقان جهاد كن و بر آنان سخت گير!