جهاد در قرآن

جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٢٢

يعنى با تلاوت آيات قرآن و بيان حقايق قرآن حجت را بر آنان تمام كن و پايه‌هاى متزلزل اعتقاد پوشالى آنان را ويران نما و بر آن ويرانه، بنيان اعتقاد توحيدى را استوار و محكم بنا كن. اين آيه از آيات مكى است و منظور از دستور جهاد در آن قتال نيست؛ مخصوصاً كه وسيله آن را قرآن شمرده است.
فضيلت اين جهاد از جهاد نظامى نيز بيشتر و والاتر است؛ چون مجاهدان فرهنگى هستند كه مجاهدان نظامى را مى‌پرورانند. اين مجاهدان، فقيهان و دانشمندان الهى‌اند كه با تبيين و تبليغ عقايد، اخلاق و احكام توحيدى ساير مجاهدان را تربيت مى‌كنند؛ از اين روست كه ارزش مجاهدان اين صحنه بسى والاتر و بالاتر از مجاهدان ديگر صحنه‌ها و از جمله مجاهدان نظامى است كه خود برتر از ديگر مجاهدان هستند.
از رسول خدا صلى الله عليه و آله و امام صادق عليه السلام نقل شده كه:
«اذا كانَ يَوْمَ الْقِيامَةِ جَمَعَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ النَّاسَ فى‌ صَعيدٍ واحِدٍ وَ وُضِعَتِ الْمَوازينُ فَتوُزَنُ دِماءُ الشُّهَداءِ مَعَ مِدادِ الْعُلَماءِ فَيُرَجَّحُ مِدادُ الْعُلَماءِ عَلى دِماءِ الشُّهَداءِ» «١» در روز قيامت، خداوند عزّوجلّ همه مردم را در يك جا جمع مى‌كند، ميزان‌ها نصب مى‌گردد و خون شهيدان با مداد علما سنجيده مى‌شود، پس مداد عالمان بر خون شهيدان برترى مى‌يابد.
اقسام جهاد نظامى‌ جهاد نظامى خود به دو قسم است:
الف- جهاد دفاعى: جهاد دفاعى عبارت است از دفاع مسلمانان از جان، مال، ناموس، سرزمين و كيان اسلامى در برابر هجوم دشمنان. دفاع يكى از مسائل بديهى است كه مورد قبول فطرت، عقل، غريزه و شرع مى‌باشد و هيچ موجود زنده‌اى در دفاع از هستى و آنچه به او تعلق دارد، ترديدى به خود روا نمى‌دارد.
مسلمانان- چه به صورت فردى و چه گروهى- همانند ديگران حق دارند كه از كيان‌