ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٢٧

داخل شدن طناب كشتى در سوراخ سوزن، آسانتر است از داخل شدن ثروتمند به بهشت.
ج- شدت عذاب:
«يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ* كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ* وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ* نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ* الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ» «١» [كسى كه پيوسته به انباشتن ثروت مشغول است‌] گمان مى‌كند كه اموالش او را جاودانه مى‌سازد! چنين نيست كه مى‌پندارد؛ بزودى در «حطمه» [: آتشى خردكننده‌] پرتاب مى‌شود و تو چه مى‌دانى حطمه چيست؟ آتش برافروخته الهى است، آتشى كه از دل‌ها سر مى‌زند.
اين آيه در مقام ردّ و پاسخ تهديدآميز نسبت به تفكّر باطل ثروت اندوزانى است كه تصوّر مى‌كنند داشتن مال انبوه، آنان را در اين جهان، جاودانه خواهد ساخت و از مرگ و هلاكت نجاتشان خواهد داد.
* يادآورى‌ مقصود از اين همه تأكيد بر نكوهش مال و ديگر مظاهر دنيا اين نيست كه انسان بكلّى كسب مال را ترك گويد و دست از فعّاليّت‌هاى اقتصادى و كار و كوشش بردارد، بلكه مقصود اين است كه به صاحبان ثروت هشدار دهد كه ثروت اندوزى را هدف اصلى خود قرار ندهند و به زندگى كافى و سالم قناعت ورزند و از اموال خود در رسيدن به درجات حيات اخروى سود جويند.