شما وابسته به آن هستيد؛ چه اموال خصوصى و چه اموال عمومى. بنابر آنچه گفتيم در بينش قرآن، اقتصاد در حكم ستون فقرات جامعه است و نقش مهم مال را در حركت‌هاى مكتبى اجتماعى، سياسى، فرهنگى و تربيتى جامعه نبايد ناديده گرفت، هر چند اقتصاد براى حيات فرد يا جامعه هدف نهايى و مقصد اصلى نيست. «١» امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«احْتَفِظْ بِمالِكَ فَانَّهُ قِوامُ دينِكَ» «٢» مالت را بخوبى نگهدار كه آن قوام و پايه دين توست.
خلاصه‌ قرآن، مال را خير و مالُ اللَّه و برگرفتن از فضل خدا مى‌داند و آن را چون جان آدمى، بهاى بهشت مى‌داند. اين تعبيرها نشانگر ارزش مكتبى نظام اقتصادى و پيوند مستقيم و غيرمستقيم آن با معارف اسلام است.
مال و ثروت در شكل‌گيرى برخى از عبادات نقش زيربنايى دارد و بدون پشتوانه مالى انجام نمى‌گيرد؛ حج و جهاد، انفاق و قرض الحسنه، ديات و كفّارات، موقوفات و رسيدگى به امور ايتام و مستمندان، گسترش مراكز آموزشى و توسعه علوم نظرى و عملى از جمله آنهاست.
مال در بينش قرآن، حياتى دارد و قوام جامعه، و امداد الهى معرفى شده است. از نظر قرآن، جامعه در برابر مال و ثروت خصوصى، شخصيّت حقوقى دارد و حق عموم مقدم بر حق خصوصى است و بايد در حفظ و نگهدارى آن كوشيد و از تصرف زيانبار و اسراف‌انگيز پرهيز نمود و نبايد به دست افراد سفيه سپرد.