ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٢٠٨ - جهاد مراحل سه گانه در راه دعوت و حفظ و نشر آن - دين مقدس اسلام در آغاز دعوت - تهمتهاى مشركان بر دعوت و بر صاحب آن - مهيا شدن زمينه براى صدور حكم قتال - حكم قتال در اسلام و منظور حقيقى از آن - آياتى راجع به قتال و موارد و حدود آن - حكم قتال در ماههاى حرام - احكام ششگانه مربوط بقتال - بيان فلسفه اذن قتال در قرآن مجيد
آدينه هفدهم ، يا به گفتهء ابو الفتوح روز آدينه بيست و هفتم ، از ماه رمضان از سال دوم هجرت واقع شده است .
از جمله آياتى كه در بارهء اين جنگ نزول يافته آيهء ١١٩ از سورهء آل عمران است * ( وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ الله بِبَدْرٍ ) * [١] * ( وَأَنْتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُوا الله لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . . ٢ - غزوهء احد ( در شوال سال سيم از هجرت ) از جمله آياتى كه در بارهء اين جنگ وارد شده آيهء شريفهء * ( وَلا تَهِنُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * [٢] * ( . إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُه وَتِلْكَ الأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ الله الَّذِينَ آمَنُوا . . ) * تا آخر آيات مربوط به اين قسمت مىباشد . و در تعقيب اين جنگ واقعهء « حمراء الاسد » اتفاق افتاده و خلاصهء آن چنين بوده كه پس از ختم جنگ احد و ورود پيغمبر ( ص ) و يارانش به مدينه و رهسپار شدن قريش بسوى مكه پيغمبر ( ص ) براى احتياط اين كه مبادا قريش مراجعت كنند دستور داد جراحت يافتگان مدينه در تعقيب قريش حركت كنند و اشخاص سالم بمانند مجروحان جراحت خود را مىبستند تا به محلى به نام « حمراء الاسد » رسيدند و قريش كه به محلى به نام « روحاء » رسيده بودند و در بارهء بازگشت و حمله به مدينه مذاكره و مشاوره داشتند چون رسيدن پيغمبر ( ص ) را به محل « حمراء الاسد » فهميدند از بازگشت و حمله منصرف گشته و به مكه
[١] - بدر به گفتهء ابن هشام : چاهى است در بين مكه و مدينه كه بدر بن مخلا آن را حفر كرده است و به گفتهء ابو الفتوح : « شعبى گفت : بدر نام مردى است كه او را چاهى بود كه آن چاه به او باز خوانند واقدى گفت : من اين بگفتم با عبد اللَّه جعفر و محمد صالح ايشان انكار كردند و گفتند خلاف اين است بل اين اسم است موضع اين جايگاه را چنان كه اسماء المنازل و المواضع باشد هم او گفت يحيى بن نعمان غفارى را گفتم اين حديث ، او گفت : من از پيروان خود شنيدم كه اين نام آبى است كه ما را و اسلاف ما را بود و آن از بلاد غفار است از بلاد جهنه نيست و ضحاك گفت : نام آبيست در دست راست مكه و مدينه »
[٢] - آيهء ١٣٤ از سورهء آل عمران .