ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٨٧ - روزه ماه رمضان - روزه در جاهليت و در اديان و ملل ديگر - چگونگى روزه در اسلام - حكم روزه در سفر و منشا اختلاف در رخصت و عزيمت بودن آن - آيات مربوط به روزه در اسلام - قول به اينكه هر كس اول ماه را حاضر باشد روزه تا آخر ماه بر او واجب مىشود هر چند در بين ، مسافر شود - احكامى مربوط به روزه - اعتكاف - نماز عيد - زكات فكر

نماز عيد در همان سال دوم هجرى ، كه در شعبانش حكم روزه رمضان صدور يافته و مسلمين روزه گرفته‌اند ، در روز اول شوال كه عيد فطر است حكم نماز عيد صادر گشته و پيغمبر ( ص ) با مسلمين نماز عيد را اقامه كرده است .
مجلسى در ذيل آن چه از المنتقى راجع به حوادث سال دوم نقل كرده چنين آورده است . « و فى هذه السّنة خرج رسول الله ( ص ) يوم العيد فصلَّى بالناس صلاة العيد و حملت بين يديه العنز ، إلى المصلَّى فصلَّى عليها . . » طبرى ، در كتاب تاريخ الملوك و الامم ، در ذيل حوادث سال دوم هجرى ، پس از اين كه اين مضمون را گفته است .
« و در اين سال روزه ماه رمضان ، به قولى در ماه شعبان آن سال ، واجب گرديده و چنان بوده كه چون پيغمبر ( ص ) به مدينه در آمده ديده است يهود روز عاشورا را روزه مىگيرند و مىگويند آن روزى است كه آل فرعون در آن غرق شده‌اند و موسى و يارانش نجات يافته‌اند پس پيغمبر ( ص ) مسلمين را به روزهء آن روز امر كرده و چون روزهء ماه رمضان را بر امّت فرض ساخته به روزهء عاشورا نه امر كرده و نه از آن نهى » چنين گفته است :
« و فيها امر النّاس بإخراج زكات الفطر و قيل : انّ النّبيّ ( ص ) خطب النّاس قبل الفطر بيوم او يومين و أمرهم بذلك . و فيها خرج إلى المصلَّى ، فصلَّى بهم صلاة العيد و كان ذلك اول خرجة خرجها بالنّاس إلى المصلَّى فصلَّى إليها و كانت للزبير بن العوّام ، كان النجاشي وهبها له ، فكانت تحمل بين يديه فى الاعياد و هى اليوم ، فى ما بلغني ، عند المؤذنين بالمدينة »