ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٢٧ - احكام صادر در مدينه حكم ديه و قصاص - طرز قصاص و ديه در اعراب جاهلى - قصاص و ديه در يهود - قصاص و ديه در اسلام - قصاص موجب حيات است - استدلالى لطيف به آيه من احيى نفساً - حكم قتل عمد و قتل خطا - نماز حضرى - نخستين نمازى كه در آن قصر به عمل آمده است - تحقيق درباره لغت صلوة - صلوة در جاهليت و در اديان پيش - آيات مربوط به نماز

ابو الفتوح ، در ذيل تفسير جملهء * ( فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ ) * ، كه در طيّ آيهء ١٧٣ از سورهء البقره مىباشد ، و در اينجا آورده شده ، چنين گفته است « . . و ستاننده زيادت نخواهد بيانش حديث رسول عليه السلام گفت : « من زاد بعيرا فى ابل الدّيات و فرائضها فمن امر الجاهلية » گفت هر كه يك شتر بيفزايد در ديات و فرائض او از كار جاهليت باشد . » باز همو در ذيل تفسير * ( فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ فَلَه عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ، كه آيهء ١٧٣ از سورهء البقره به آن ختم مىشود ، چنين آورده است : « . . حسن بصرى گفت : سبب آن بود كه در جاهليت چون كسى كسى را به كشتى به حمايت قبيله منيع شدى ايشان ديه بدادندى اينان امان دادندى بعد از قبول ديه چون ايمن شدى از آنجا بيامدندى او را بكشتندى و ديه بينداختندى خداى تعالى بر آن تهديد كرد » .
در قسمت دوم يعنى حكم آن در يهود و نصارى چنان كه از مواضع متفرق استفاده مىشود يهود از لحاظ عمل كم و بيش با آن چه از عمل مشركان و جاهليان نقل شد توافق مىداشته‌اند يعنى كيفيّت و كمّيّت قصاص و ديه در ميان ايشان تابع قوّت و ضعف