ادوار فقه ( فارسي )
(١)
2 - مدخل مشتمل بر 1 - قانون و چگونگى حدوث آن
١ ص
(٢)
2 - علت غائى ايجاد قانون ضرورت وجود قانون - فوائد پنجگانه قانون - فعل و انفعال قانون و اجتماع - اقتضاء اجتماع ، طبعى انسانست - مساعدت و معاضدت در اجتماع ، ضروريست - تفسير « عدل » در كلمات بزرگان - قانون بايد الهى باشد - اثبات لزوم شريعت بطريق حكيمان - اعتراض بر دليل حكماء - تحقيق مؤلف در طريق اثبات قانون الهى - كاملترين غرض از وضع قانون در نظر مؤلف و بيان « كمال اول » و « كمال دوم » براى اجتماع - اجتماع جز از راه قانون الهى بكمال لائق نميرسد - فقه اسلام ، سعادت حقيقى افراد و كمالات ثانوى اجتماع را تأمين مىكند
٣ ص
(٣)
3 - علّت فاعلى قانون امورى كه رجحان قانون الهى را افاده مىكند مزاياى قانون الهى - اجتماع چنان كه وضع اصل قانونرا ايجاب مىكند سنخ برخى از قوانين را نيز اقتضاء دارد - اثبات پيغمبرى و قانون الهى از راه « لطف »
٢١ ص
(٤)
4 - علّت مادّى قانون موادّ اوليه فقه
٢٥ ص
(٥)
5 - علّت صورى قانون
٢٧ ص
(٦)
4 - مباحث اصلى مشتمل بر 1 - تقسيم اصول دوره هاى فقه به دو دوره 1 - دور تشريع 2 - دور تفريع ، وقوع تفقّه و تفريع در دور و تشريع و شواهدى براى آن
٤٤ ص
(٧)
مراحل سه گانه صدور و ابلاغ
٥٦ ص
(٨)
احكام تأسيسى و امضائي
٦١ ص
(٩)
2 - تشريع يا صدور احكام مشتمل بر دو عنوان 1 - از بعثت تا هجرت به اين اجمال درجات و مراحل بعثت تحقيق در نخستين روز بعثت - نخستين سوره نازله - وضو و نماز - نمازگزاران سه سال اول اسلام - احكامى كه مهاجران ، در حبشه آن را بر شمرده اند - آشكار شدن نماز و طواف - معراج و اقوال مربوط به آن - وجوب نمازهاى پنجگانه در شب معراج - نماز شب در صدر اسلام - نماز جمعه و زمان اقامه آن - چند حكم ديگر اسلامى كه بيشتر از هجرت صدور يافته - روش تبليغ نخستين مبلغان اسلام در مدينه - آداب داخل شدن بدين اسلام - قضيه وليد بن مغيره - برخى از احكام كه در سوره هاى مكى مىباشد - سوره هاى مكى - فائده دانستن سوره هاى مكى و ترتيب آنها
٦٥ ص
(١٠)
2 - از هجرت تا رحلت به اين اجمال سختگيرى مشركان بر اهل اسلام - وفات خديجه پيش از وجوب نماز ميت بوده است - غيبگويى پيغمبر راجع بعهدنامه مشركان - مشورت مشركان براى كشتن پيغمبر ( ص ) نمازها در مكه دو ركعت بوده است - ورود پيغمبر بمدينه و ساخته شدن مسجد - نخستين خطبه نماز جمعه - دومين خطبه پيغمبر ( ص ) در مدينه
١٠٤ ص
(١١)
احكام صادر در مدينه حكم ديه و قصاص - طرز قصاص و ديه در اعراب جاهلى - قصاص و ديه در يهود - قصاص و ديه در اسلام - قصاص موجب حيات است - استدلالى لطيف به آيه من احيى نفساً - حكم قتل عمد و قتل خطا - نماز حضرى - نخستين نمازى كه در آن قصر به عمل آمده است - تحقيق درباره لغت صلوة - صلوة در جاهليت و در اديان پيش - آيات مربوط به نماز
١١٩ ص
(١٢)
ميراث - چگونگى ميراث در جاهيت - ميراث بمعاهده و حلف - ثوارث بمؤاخات و نسخ حكم آن
١٤٦ ص
(١٣)
اذان نماز كيفيت اذان - فصول اذان و اقامه
١٥٣ ص
(١٤)
نماز ميت روز عاشورا - چگونگى حكم قبله - آيات مربوط به قبله
١٥٩ ص
(١٥)
روزه ماه رمضان - روزه در جاهليت و در اديان و ملل ديگر - چگونگى روزه در اسلام - حكم روزه در سفر و منشا اختلاف در رخصت و عزيمت بودن آن - آيات مربوط به روزه در اسلام - قول به اينكه هر كس اول ماه را حاضر باشد روزه تا آخر ماه بر او واجب مىشود هر چند در بين ، مسافر شود - احكامى مربوط به روزه - اعتكاف - نماز عيد - زكات فكر
١٧٠ ص
(١٦)
جهاد مراحل سه گانه در راه دعوت و حفظ و نشر آن - دين مقدس اسلام در آغاز دعوت - تهمتهاى مشركان بر دعوت و بر صاحب آن - مهيا شدن زمينه براى صدور حكم قتال - حكم قتال در اسلام و منظور حقيقى از آن - آياتى راجع به قتال و موارد و حدود آن - حكم قتال در ماههاى حرام - احكام ششگانه مربوط بقتال - بيان فلسفه اذن قتال در قرآن مجيد
١٩٠ ص
(١٧)
نماز عيد اضحى - نخستين قربانى در عيد اضحى
٢٣٥ ص
(١٨)
وصيّت - آيات مربوط به وصيت - وصيت در اسلام - آيه وصيت از لحاظ نسخ - اشاره بفلسفه تشريع وصيت ، ارث - ثلث - سهقسم نزديكان انسان بحسب تكوين و تشريع - لزوم رعايت طبقات اقرباء در تقسيم تركه - حد « معروف » در وصيت - مقدار مورد وصيت هر چه كمتر باشد بهتر است - حد « خير » در وصيت
٢٣٦ ص
(١٩)
حكم رجم - حكايت رجم مرد و زن يهودى - مأخذ فقهى آن
٢٥١ ص
(٢٠)
حد سارق - نخستين كسى كه در اسلام بواسطه سرقت دستش بريده شده است
٢٥٧ ص
(٢١)
نماز خوف - مناسبات صدورى آن - كيفيت نماز خوف و اقوال در آن
٢٥٩ ص
(٢٢)
حكم تيمّم - اقوال در كيفيت تيمم
٢٦٤ ص
(٢٣)
حرمت خمره - معنى خمر به حسب لغت - آيات مربوط به حكم فقهى « خمر » - مناسبات صدورى حرمت خمر - كلمه « اثم » در قرآن مجيد بمعنى خمر به كار رفته - احتمال اينكه حكم حرمت خمر از احكام مكى باشد - قصه اعشى و چند بيت از قصيده او
٢٦٨ ص
(٢٤)
نماز خسوف
٢٨٠ ص
(٢٥)
مسئله حجاب و جواز ازدواج با زن مردى كه پسر خوانده است - اسلام دين برادرى و برابريست - پاسخ مسيحيان مغرض در قصه زيد و زينب فلسفه ازدواج پيغمبر ( ص ) با زينب
٢٨١ ص
(٢٦)
حدّ قذف - زمان صدور حكم آن - خاص بودن سبب ، علت تخصيص حكم عامّ نمى شود
٢٩٠ ص
(٢٧)
حكم حج - تاريخ ساخته شدن مكّه - احترام خانه كعبه قبل از اسلام - نخستين بار كه خانه كعبه پوشش يافته است - تعليم افعال و احكام حج - تعليم زمان حج - تعليم مشاعر و مناسك حج - لزوم توجه مسلمين بفلسفه عاليه حج - اشاراتى بمقاصد عاليه و منافع تاليه حج - پيغمبر ( ص ) پيش از هجرت حج ميگزارده است
٢٩٤ ص
(٢٨)
نماز استسقاء
٣٠٧ ص
(٢٩)
ظهار - ظهار در جاهليت بمنزله طلاق بوده - اول مظاهره در اسلام و صدور حكم ظهار - كفاره ظهار
٣٠٩ ص
(٣٠)
ايلاء - در عرب جاهلى بايلاء طلاق واقع مىشده - در اسلام بايلاء طلاق محقق نمى شود
٣١٣ ص
(٣١)
لعان - سبب نزول حكم ملاعنه - زمان صدور اين حكم - نخستين ملاعنه در اسلام
٣١٥ ص
(٣٢)
حد زنا - آداب جاهليت نسبت بزنان ناپارسا - زنان پرچمدار بدكار - حكم رجم در قرآن مجيد - سنّت قولى و فعلى در باره رجم - طرز رجم محصن
٣١٩ ص
(٣٣)
نماز قضاء - حكم قضاء و مناسبات صدورى آن - قضيه فوت نماز پيغمبر ( ص ) و اصحاب - اقوال در اين باره - مسئله قضاء نماز و مسئله سهو نبى و عقائد علماء قرون اوليه اسلام درباره اين دو موضوع عقيده شيخ صدوق عقيده محمد بن وليد استاد شيخ صدوق - عقيده شيخ مفيد - اشكال جبائى بر شيعه راجع بنقيه و پاسخ آن - عقيده مجلسى و مسئله قضاء و سهو نبى - عصمت انبياء عليهم السلام - محال بودن سهو نبى - عقيده سيد مرتضى در سهو و نسيان - فرق ميان قضاء نماز و سهو - چند حكم فقهى كه باستناد اخبار سهو نبى مورد فتوى علماء عامّه واقع شده است
٣٢٤ ص
(٣٤)
قسامه - فرق ميان قتل عمد قتل خطا در قسامه - زمان صدور حكم قسامه
٣٤٨ ص
(٣٥)
نماز كشوف - حكم نماز خسوف و كسوف - جلوه حقّ و حقيقت در مسئله كسوف
٣٥١ ص
(٣٦)
زكات - زكات در امم سابقه و در عرب جاهلى - احتمال مكّى بودن حكم زكات - زمان صدور حكم زكات - متعلق زكات - مواردى از اختلاف در مسئله زكات - حكم تصليه بر مؤدّى زكات - جواز صلوة و سلام بر آل پيغمبر - اصحاب سواري
٣٥٣ ص
(٣٧)
حكم ربا - رباخواران مكّه و مدينه پيش از اسلام - رباخوارى فقهى آن - سفارش درباره زنان و رعايت حقوق ايشان - سفارش درباره بندگان - حقوق زن و مرد بر يكديگر - احكام فقهى كه پيغمبر ( ص ) در خطبه هنگام فتح مكّه در سال هشتم هجرى فرموده است ، محو تصاوير
٣٦٣ ص
(٣٨)
خاتمه دور صدور و تشريع سوره هاى مدنى قرآن مجيد و اختلاف علماء در عدد آنها - سوره هاى « مكّى » و « مدنى » و « مختلف فيه » بنقل سيوطى - جهات فرق ميان سوره هاى مكّى و مدنى - عدد سوره ها و آيات و كلمات و حروف قرآن مجيد
٣٧٢ ص
(٣٩)
1 - عهد اول يا عهد صحابه اقوال در تعريف صحابى و عدّه و مدّه ايشان - زمان وفات آخرين صحابى - عهد صحابه در اين كتاب تا سال چهلم مىباشد حالت عمومى در عهد صحابه - پيدا شدن اختلاف در خلافت امورى راجع بفقه كه در دوره خليفه اول رخ داده جمع آورى قرآن مجيد - كيفيت جمع قرآن - كسانى از صحابه كه قرآن مجيد را جمع كرده اند
٣٩٨ ص
(٤٠)
سنت و روايت آن و استناد بسنت و حديث معانى سنت بحسب لغت و اصطلاح - عللى كه براى منع از جمع حديث تصور شده - نخستين تأليف در اسلام - كتاب حديث على عليه السلام و برخى از كلمات آن - جلوگيرى در خليفه اول از تدوين حديث - نظر مؤلف درباره تدوين حديث در زمان پيغمبر ( ص ) - دلائل لزوم جمع و تدوين حديث - امتياز اسلوب قرآن و حديث - مطالب سه گانه راجع بحديث - استشهاد درباره حديث
٤٠٣ ص
(٤١)
نمونه هايى از موارد اختلاف احكامى در عهد صحابه با عصر پيغمبر مسئله سه طلاق - مسئله متعه حجّ و نساء - روايات درباره جواز متعه - حكم متعه نسخ نشده است - تحريم متعه از احكام خليفه دوم مىباشد - كسانى از صحابه كه بر اين حكم اعتراض كرده اند - گفته مأمون خليفه عباسى درباره متعه - افزودن يك جمله بر جمله هاى اذان - اسقاط يك جمله از جمله هاى اذان - اسقاط سهم مؤلفه از سهام زكات - اسقاط سهم ذو القربى از سهام خمس - تكبيرات نماز جنازه
٤٥٢ ص
(٤٢)
نقل اعتراضات برخى از علماء اهل تسنن بر عمل برأي
٤٧٢ ص
(٤٣)
پديد آمدن عنوان « فقاهت » و معروف شدن كسانى در عهد صحابه بدين عنوان - مدارك فقهى در عهد صحابه - فقهاء زمان خلفاء - استعمال كلمه « اجتهاد » در عهد صحابه بمعنى استنباط احكام - مراجع فتوى در مدينه - مقام سلمان فارسى در علم فقه - مقام فقهى أبو رافع
٤٨٧ ص
(٤٤)
خصوصيّات عهد صحابه
٤٩٧ ص
(٤٥)
3 - در موارد اختلاف شخصى وجود داشته كه عظمت علمى او مورد اتفاق بوده است - فضيلت على ( عليه السلام ) و اعتراف همه صحابه به مقام علمى آن حضرت - نمونه هايى از بازگشت خلفاء ، بويژه خليفه دوم ، بگفته على عليه السلام - اقضى بودن على - نمونه هايى از قضاياى على ( ع )
٥١٩ ص
(٤٦)
4 - عمل به رأى و استشاره - عنوان اجماع در عهد صحابه
٥٣٦ ص
(٤٧)
5 - تأليف كتاب در عهد صحابه - كتب عهد صحابه
٥٣٨ ص
(٤٨)
8 - اطلاق كلمه « اجتهاد » در عهد صحابه بر نظير معنى مصطلح موارد استعمال لفظ اجتهاد
٥٤٥ ص
(٤٩)
9 - ممنوع شدن اشخاصى از افتاء يا محدود شدن فتوى
٥٤٧ ص
(٥٠)
10 - پيدا شدن خوارج و فقه و فقهاء ايشان - چگونگى فقه خوارج - چند تن از فقيهان خوارج - برخى از مشاهير خوارج - برخى از فتاوى خوارج - طرز استدلال يكى از خوارج بر احكام فقهي
٥٤٩ ص
(٥١)
خاتمه عهد صحابه و ختم جلد اول كتاب
٥٦٢ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص

ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٢٦ - احكام صادر در مدينه حكم ديه و قصاص - طرز قصاص و ديه در اعراب جاهلى - قصاص و ديه در يهود - قصاص و ديه در اسلام - قصاص موجب حيات است - استدلالى لطيف به آيه من احيى نفساً - حكم قتل عمد و قتل خطا - نماز حضرى - نخستين نمازى كه در آن قصر به عمل آمده است - تحقيق درباره لغت صلوة - صلوة در جاهليت و در اديان پيش - آيات مربوط به نماز


جاهليت بر قصاص در اسلام ، از لحاظ كمّيّت ، فزونى بوده ديه نيز در جاهليان از صد شتر يا هزار دينار كه در اسلام معين گرديده بيشتر مىبوده است [١]



[١] - در اسلام در بارهء ديه از جهاتى چند اقوالى مختلف مىباشد فى المثل اختلاف است كه جنس آن چه باشد و آيا تغليظ بايد به عمل آيد يا تخفيف و آيا حالّ است يا مؤجّل ؟ و آيا اگر مؤجّل باشد يك سال است يا سه سال ؟ و آيا ديهء ذّمى هم چون ديهء مسلم است يا نيم يا ثلث آن ؟ ابو الفتوح در ذيل تفسير آيهء ٩٤ از سورهء « النّساء » * ( وَما كانَ لِمُؤْمِنٍ چنين آورده است : « اما ديت به نزديك ما شش جنس باشد شتر و گاو و گوسفند و زر و سيم و حلَّه : اگر مرد اهل گاو باشد دويست گاو و اگر از اهل گوسفند باشد هزار گوسفند و اگر از اهل زر باشد هزار دينار و اگر اهل درم باشد ده هزار درم و اگر از اهل حله باشد دويست حله و اين قول ابو يوسف و محمد بن الحسن است و احمد بن حنبل الا آن است كه ايشان از گوسفند دو هزار گفتند و ابو حنيفه گفت : اصل او سه است : زر ، درم و شتر الا آنست كه گفت : مخيّر باشد و اعواز شرط نكرد . و شافعى را دو قول است : در قديم گفت : صد شتر اگر نيابند يا هزار دينار يا دوازده هزار درم و شتر فاضلتر باشد و قولى ديگر آنست كه در جديد گفت : صد شتر بايد اگر نيابد انتقال كند با بهايش چندان كه بر آيد . و در روايت بعضى از اصحاب ما از درم دوازده هزار آمده است . « آن كه در تغليظ و تخفيف آن خلاف كردند و ديت عمد به تغليظ ستانند : اگر زر باشد هزار دينار سرخ و اگر شتر باشد صد شتر تمام سال . و شافعى گفت در قتل عمد و شبيه عمد ديت بر سه ثلث باشد : سى حقّه و آن سه ساله باشد در چهارم شده ، كه مستحق ركوب باشد ، سى جذعه و آن پنج ساله باشد و چهل خلفه و آن آبستن باشد فى بطونها أولادها و محمد بن الحسن هم اين گفت و ابو حنيفه و ابو يوسف و ثورى گفتند از چهار ربع باشد : ربعى بيست و پنج بود بنت مخاض و آن يك ساله باشد و بيست و پنج بنت لبون و آن دو ساله باشد و بيست و پنج حقه و بيست و پنج جذعه « و ديت عمد به نزديك ما حال باشد و به نزديك بيشتر اصحاب ما ، و بعضى اصحاب گفتند : يك سال از او بستانند و شافعى چنان گفت كه قول اول ما است كه حال باشد و ابو حنيفه گفت : سه سال ستانند » . آنگاه اختلاف در ديهء عمد « شبيه الخطا » را ذكر كرده و در آخر اين قسمت گفته است : « و مالك گفت : قصاص واجب باشد در « شبيه العمد » چنان كه در « عمد » ، و ديت نبود . » پس از آن ديت قتل خطا و اختلافات آن را نقل كرده و از آن پس گفته است : « اما ديت اهل ذمه ، بهرى گفتند : كه چون ديهء مسلمانان است و اين روايت كرده‌اند از و اين مذهب ابو حنيفه است و اصحاب او . و بعضى ديگر گفتند : نيمهء ديت مسلمان باشد و اين روايت از و بعضى ديگر گفتند بر ثلث ديهء مسلمان باشد و اين قول سعيد بن المسيّب است و مذهب شافعى و اسحاق و ابو ثور . و احمد بن حنبل گفت : اگر قتل عمد باشد مانند ديهء مسلمان باشد و اگر خطا بود نيمهء ديت مسلمان . و معاهد و مستأمن و ذمى يك معنى دارد ، و به نزديك ما هشتصد درم باشد و فرقى نبود ميان اهل كتاب ، اعنى جهودان و ترسايان ، و ميان گبركان در اين باب به نزديك ما كه ديت هر يك از ايشان هشتصد درم باشد و مذهب شافعى و مالك با مذهب ما موافق است در اين باب . و عمر عبد العزيز گفت : ديت او نيمهء ديت مسلمان باشد چنان كه در اهل كتاب گفت . و ابو حنيفه گفت : ديت او چون ديت مسلمان باشد . »