برادرها! خواهرها! عرض کردم که ما باید خودمان، خودمان را نگه داریم. باید طمع را از همه جا برید، به خدا متوجه شد. تاکنون هم هر چه شما پیروزى داشتید براى این است که اتکال به قدرت الهى و قدرت خودتان که از قدرت الهى است این اتکال را دارید و یکى از نصیحت‌هایى که چون نزدیک سال نو است مى‌خواهم به همه ملت این نصیحت را بکنم این است که ما در حالى که جنگزده هستیم، در حالى که اینهمه آواره داریم، اینهمه بیمار داریم، اینهمه معلول در بیمارستان‌ها داریم و شما هر یکى‌تان بعض همسایه‌هاتان شهید دادند، شما باید یک قدرى راجع به مراسم عید کوتاه بیائید. شما همه این قشرهائى که براى اسلام الان دارند زحمت مى‌کشند و شهید دادند و بازماندگان شهید هستند یا در بیمارستان هستند، اینها را عائله خودتان حساب کنید، مقدارى که مى خواهید تشریفات زاید را عمل بکنید، نکنید و بروید از اینها دلجوئى کنید. ایام نوروز، ایام عید نوروز بروید در این مریضخانه‌ها، بروید احوال اینها را، اینهایى که آواره شدند، اینهایى که در جنگ آواره شدند، اینهایى که از خارج بیرونشان کردند و گرفتار هستند، به اینها سرکشى کنید و آن تشریفات زمان سابق را تخفیف بدهید. اگر بخواهید یک ملت قوى آزاد باشید، از تشریفات یک قدرى بکاهید، عید را در بین دوستان خودتان، ملت خودتان، مجروحان خودتان، معلولان خودتان و جنگزدگان خودتان و آوارگان خودتان، از هر جا هست، اینها همه از شما هست، این عید را در بین آنها با هم عید کنید. یک قدرى از خودتان بکاهید و بیفزائید براینکه به آنها سرکشى کنید و آنها را احترام کنید. اینها بزرگند، اینها عالیرتبه‌اند، اینها شهید داده‌اند، اینها معلول داده‌اند، معلول هستند و اینها امتحان داده‌اند و مادرهاى اینها امتحان داده است که شهید مى‌دهد و افتخار مى‌کند و مى‌گوید باز هم دارم، بیائید ببرید. ما در مقابل اینها سرافکنده هستیم، ما در مقابل اینها شرمسار هستیم و ما باید با اینها یک جورى رفتار کنیم که عید براى آنها هم باشد. و شما وقتى عید دارید که اخلاق عیدى داشته باشید، اخلاق تازه. و من امیدوارم که به این امر ملت ما سرتاسر همه جا عمل کنند و رضاى خداى تبارک و تعالى را در این امر به دست بیاورند.

از خداى تبارک و تعالى سلامت و سعادت و پیروزى این ملت را مستدعى هستم و همه سعادتمند و پیروز باشید.

والسلام علیکم و رحمه الله