در آستانه چهارمین سال پیروزى انقلاب اسلامى ایران اگر نگاهى به نخستین سال نهضت تا پیروزى و نخستین روزهاى پیروزى تا امروز بکنیم و نشیب و فرازها و تحولات چندین ساله خصوصاً سال پیروزى را با دقت از نظر بگذرانیم و افکار طبقات مختلف و گروه‌هاى متعدد را سنجش نمائیم، به برداشت‌هاى ارزشمند و نتایج بسیار سودمندى مى‌رسیم که براى نسل حاضر و نسل‌هاى آینده درس‌هائى انسان ساز مى‌باشد و شاید تاریخ نویسان و جامعه شناس و سیره نویسان روشنفکر و متعهد، براى نسل‌هاى آینده عمیقاً به این کار سودمند برخیزند.

ما اگر با یک نظر سطحى از نخستین روزهاى نهضت تا پیروزى و از پیروزى تاکنون به کردار طبقات مختلف و گروه‌ها نگریسته و ارزیابى کنیم، مى‌توانیم تا حدودى مدعیان پرتوقع و فداکاران بى‌توقع را به طور اجمال از هم جدا کنیم. قشرهائى که انقلاب را با فداکارى بى‌دریغ و جان نثارى سخاوتمندانه، بى‌هیچ چشمداشتى به پیروزى رسانده و از پیروزى تاکنون براى دفاع از انقلاب و رفع مشکلات از پاى ننشسته‌اند و تاکنون با آنکه سنگینى انقلاب به دوش آنان بوده است توقع نام و نشان و مقامى نداشته و ندارند، اینان توده‌هاى میلیونى و محرومان جامعه هستند که خدایشان قدرت و سعادت دهد. و در مقابل قشرها و گروه‌هائى هستند که یا به هیچ وجه دخالت در نهضت و پیروزى نداشته‌اند یا به کارشکنى براى حفظ رژیم سابق یا برگرداندن آن رژیم یا رژیمى غیراسلامى، توطئه‌ها و فعالیت مى‌کردند و مى‌کنند و یا کسانى و گروه‌هائى بودند و هستند که از انقلاب مردمى و خون جوانان ارزشمند ما براى رسیدن به قدرت شیطانى خویش پلى ساخته و از اسم اسلام براى مقاصد شوم خویش استفاده مى‌کردند و قشرهاى دیگرى هستند هر یک یا پیوسته به مکتب‌هاى انحرافى یا با ایده‌هاى انحرافى که در خارج و داخل به فعالیت مذبوحانه یا بچگانه خود را سرگرم و دلخوش مى‌نمایند. اینان از اسلام و قدرت معنوى آن و از جامعه ایرانى و قدرت ایمان آنان یا هیچ نمى‌دانند یا به طور سطحى از آنها گذر کرده‌اند.

امروز ما مفتخر هستیم به توده‌هاى عظیم متعهد به اسلام عزیز و جوانان غیرتمند و رزمنده که از اول انقلاب شجاعانه قیام کرده‌اند و نداى حق را اجابت کردند و گروه کثیرى از آنان به لقاءالله که آمالشان بود، رسیده و گروه عزیز دیگر که سلامت خود یا اعضاء گرانقدر خود را در راه اسلام و هدف