ندارد. آن براى حفظ قدرت خودش و پشتوانه‌اى که دارد، براى این حفظ قدرت با ملت آن مى‌کند که همه حیثیت ملت و گنجینه‌هاى ملت را در دسترس او قرار بدهد، یک سهم ناچیزى هم براى خودش بگیرد. الان شما ملاحظه مى‌کنید که قدرت‌هائى در دنیا هست از حیث مال که اگر چنانچه اموالشان را تقسیم بکنند به این ٣٦ میلیون جمعیتى که ما داریم، اگر یک نفر از آنها اموالشان را تقسیم بکند، تمام افراد این ٣٦ میلیون مرفه مى‌شوند و از طبقه به اصطلاح خودشان بالا مى‌شوند. یک نفر از آنها اینطور است لکن همان آدمى که دارائى او به این اندازه بود، از این آدمى که درویش سر محله است حرصش به دنیا بیشتر بود، حرصش به مال بیشتر بود و بیشتر مى‌خواست جمع بکند. هر چه مال اضافه بشود حرص انسان اضافه مى‌شود، هر چه قدرت اضافه بشود حرص انسان به قدرت اضافه مى‌شود و اگر مهذب نباشد انسان، آن قدرت را براى خودش به کارگیرد، وقتى براى خودش به کار گرفت دولت‌هاى بزرگى که هستند، ابرقدرت‌هائى که هستند یک همچو آدم قدرتمندى را پیدا مى‌کنند و این آدم قدرتمند را به او بال و پر مى‌دهند و این را به مقام مى‌رسانند تا اینکه ملت را استضعاف کند و ذخایر ملت را بچاپد. شما ملاحظه وضع این پنجاه سال، یک قدرى بیشتر را هم بکنید که انتخاب کردند خارجى‌ها و بعد هم این مطلب را خودشان گفتند که رضاخان را انتخاب کردند و به او قدرت دادند و قدرت آنطور دادند که تمام این ملت را به استضعاف کشانید و حکومت جبار خودش را بر اینها قرار داد و مردم را از همه چیز ساقط کرد و یک نفر بود. آنها آن یک نفر را دمش را مى‌دیدند و کارهایشان را انجام مى‌دادند و بعد از او هم محمدرضا را گذاشتند با آنهمه افرادى که اطراف او بودند و همه‌شان از آنها بودند که طبقه بسیار مرفه و خوشگذران و بالا بالاها به اصطلاح آنها. باید ما متوجه باشیم، ملت ما متوجه باشند که وقتى که مجلسشان یک مجلسى است که از طبقه متوسط است و توى این مجلس آن دوله‌ها و سلطنه‌ها و سلطنتى‌ها را نداریم و در دولت هم آنطور دولت‌هائى که افراد مرفه سرمایه‌دار کذا باشند نداریم، در ارتش هم آن افراد سپهبد و کذائى که املاک بى‌اندازه داشتند و آپارتمان‌هاى چندین طبقه داشتند نداریم، این مملکت محفوظ مى‌ماند. آن روزى که هر یک از شماها را ملت دید که از مرتبه متوسط مى‌غلطید به طرف مرفه و دنبال این هستید که یا قدرت پیدا بکنید یا تمکن پیدا کنید، مردم باید توجه داشته باشند و اینطور افرادى که به تدریج ممکن است یک وقتى خداى نخواسته پیدا بشود، آنها را سر جاى خودشان بنشاند. اگر ملت مى‌خواهد که این پیروزى تا آخر برسد و به منتهاى پیروزى که آمال همه است برسد، باید مواظب آنهائى که دولت را تشکیل مى‌دهند، آن که رئیس جمهور است، آن که مجلس هست، مجلسى هست، همه اینها را توجه بکنند که مبادا یک وقتى از طبقه متوسط به طبقه بالا و به اصطلاح خودشان مرفه به آن طبقه برسد. بدانید که اگر دولت اینطور باشد و اگر ملت اینطور باشد و اگر چنانچه مجلس و امثال اینها اینطور باشد، اگر یک قدرتى بخواهد هجمه کند به اینجا، مواجه با سى میلیون جمعیت هست و نخواهد توانست، نمى‌تواند آنوقت پیدا کند یک کسى که قدرتمند باشد و آن قدرتمند را وادار کند که ملت را به استضعاف بکشند و بچاپند ملت را براى آنها، تاریخ همین طور بوده. مادامى که این ملت‌ها - از یک - در بینشان افرادى پیدا نشده است که به آن مرتبه