من این روز مبارک کارگر را بر شما و همه کارگرانى که در طول تاریخ رفته‌اند و خواهند آمد، تبریک عرض مى‌کنم. مبارک باد بر شما قشر عزیز عامل ارزش‌هاى بزرگ انسانى، و مبارک باد بر شما و بر همه ملت ما این روز مبارک که بحمدالله امروز کشور ما طورى است که روز کارگر، روز همه است و روز ارتش روز همه است و روز زن، روز همه است و همه با هم منسجمند و یک واحد الهى را متحقق کرده‌اند. آن وحدتى را که خداى تبارک و تعالى امر فرموده‌اند، بحمدالله در قشرهاى ملت مسلمان ایران متحقق شده است و اگر یک اقلیت ناچیزى هم باشد، در این اکثریت مستهلک است. من نمى‌دانم که راجع به کار و کارگر از چه بعدى با شما سخن بگویم، همه ابعادش که در ذهن من است یا بیشترش در ذهن من است، نمى‌توانم در یک جلسه محدود عرض کنم، ناچارم که بعضى از ابعادش را در اینجا خدمت شما عزیزان عرض کنم و مطالبى را که عرض مى‌کنم، شما به وجدان خودتان عرضه کنید و اگر پذیرفتید، من متشکر مى‌شوم و من مى‌خواهم که با وجدان پاک خودتان ارزیابى کنید و بدانید که شما چه وضعى در کشورتان دارید و کارگران چه وضعى در کشوهاى دیگر دارند.

من یک جهت نازل کارگرى را ابتدائاً عرضه مى‌کنم و آن این است که شما توجه کنید به گروه کارگران، اعم از شما کارگرانى که در کارخانه‌ها و در صنعت‌ها هستید و زحمت مى‌کشید و آن گروه‌هائى که در مزارع زحمت مى‌کشند و بالاخره گروه فعال زحمتکش که امروز روز شماست و البته روز همه است. شما یک توجهى به این مطلب بکنید که این گروه‌هاى کارگر نشاط خودشان و جهات همان مادیت را، شما ملاحظه کنید، ببینید که این گروه کارگر از سلامت بدن و از سلامت روح بیشتر برخوردارند یا آن گروه‌هائى که به اصطلاح کارفرما هستند؟ و آن سرمایه‌دارهائى که کار نمى‌کنند و کنار نشسته‌اند و با بیکارى عمر خودشان را مى‌گذرانند؟ شما به وجدان خودتان رجوع کنید، اگر یک همچو مجلسى که الان نمونه‌اى از کارگر است که بحمدالله امروز اینجا تشریف آورده‌اند، اگر این مجلس در کنارش یک مجلس دیگرى بود از سرمایه‌دارها و بیکارها و آنهائى که نشسته‌اند خانه و مى‌خورند و مى‌خوابند، اگر یک کسى از خارج بیاید و چهره‌هاى شما را ببیند، بازوان شما را ببیند،