داشتند، چیزى نگفتند. لکن همین صدامى که حمله کرد به کشور ما، با اسم اسلامى و اینکه با گبرها مى‌خواهم مبارزه کنم، با این اسم خودش را آرایش مى‌داد، و این جز یک انحطاط اخلاقى کثیف هست؟ و آنهائى که از اول تا حالا به صدام اسلحه دادند، پول دادند و ارتش برایش فرستادند، اینها همه مى‌گویند ما مسلمان هستیم و طریقه ما طریقه اسلام است. با کى اینها دارند مبارزه مى‌کنند؟ با آن جمعیتى که از بچه و بزرگشان، از مرد و زنشان، از حکومت تا مجلس و تا هر جا که انسان ملاحظه مى‌کند و آنها هم مى‌دانند، همه هر چه دارند هى فریاد اسلام را مى‌زنند. آنهائى که مى‌گویند ما مسلم هستیم و مسلمان هستیم و طریقه اسلام را داریم، آنها در رادیوهایشان، در تبلیغاتشان، در تلویزیونشان و در نطق‌هایشان و در سایر چیزها وقتى که ملاحظه کنید مى‌بینید که همان آثارى است که زمان شاهنشاهى در اینجا بود، همان وضع است و حالا ما این بنگاه‌هاى تبلیغاتى‌مان، این مطبوعاتمان و این رادیو و تلویزیونمان و این ارگانهایى که هستند و این قواى ثلاثه‌اى که هستند، اینها وقتى که صحبت مى‌کنند یا رادیو از آن پخش مى‌شود امور، اکثراً پخش اسلام و احکام اسلام نیست؟ کجاى دنیا شما سراغ دارید که در رادیویش درس فقه باشد، در رادیویش درس فلسفه الهى باشد؟ و کجا سراغ دارید که رادیو اکثر وقتش را در تبلیغات اسلامى دارد صرف مى‌کند، و همین طور رادیو تلویزیون؟ و کدام حزب را سراغ دارید که سران آن حزب مثل سران حزب جمهورى اسلامى باشد؟ البته من افراد را نمى‌شناسم لکن سران را مى‌شناسم و چیزى که آنها تصدیق بکنند ما هم تصدیق مى‌کنیم. من نمى‌خواهم بگویم که در حزب جمهورى اسلامى افرادى خودشان را وارد نکردند یا افرادى هم نیستند که اشتباهاتى داشته باشند یا تعمداتى، لکن رویهمرفته را ما باید حساب بکنیم که رویهمرفته وقتى که حساب بکنیم این حزب را با حزب‌هاى دیگرى مثلا با حزب توده یا احزابى که در زمان محمدرضا بود، سران آنها با سران اینها، افراد آنها با افراد اینها، طرز عمل آنها با طرز عمل اینها مقایسه بکنیم و انصاف داشته باشیم مى‌بینیم که این وجهه، وجهه انسانى و اسلامى است و آنها به حسب نوع اینطور نیستند.

اسلحه‌هاى ما در راه تحقق آرمان‌هاى اسلامى و الهى دارد به کار مى‌رود

اینکه مخالفت مى‌کنند با سران اینها، با خود اینها، با سایر ارگان‌هائى که در ایران الان هست، این مخالفت جز این است که مخالفت با اخلاق انسانى و ارزش‌هاى انسانى است؟ اسلحه دست سپاه پاسداران ما و همین طور ارتش ما هست، دست صدامى‌ها هم هست، دست اردنى‌ها یعنى حکومت هست و دست آمریکا و شوروى هم هست، همه اینها اسلحه دارند، ما اسلحه‌هاى کوچک داریم آنها اسلحه‌هاى بزرگ دارند، این اسلحه‌ها وقتى به کار مى‌رود خود اسلحه فى‌نفسه اشکالى ندارد، چیزى نیست، خود شمشیر فى نفسه چیزى نیست، شمشیر حضرت على ابن ابیطالب با شمشیر ابن ملجم یک شمشیر، یک جور بودند، شاید شمشیر او تیزتر هم بود لکن او که این شمشیر را به کار مى‌برد، این میزان است. آنکه یک ضربت را با عبادت ثقلین مساوى مى‌داند و افضل، با آن ضربتى که همین