و از اینها بالاتر قضات هستند، قاضى‌هائى که جان و مال و ناموس مردم در قبضه آنها و تحت نظر آنهاست. آنها باید توجه بکنند، دقت بکنند و ملاحظه بکنند که مبادا یک وقت یک مظلومى را آنها به اسم ظالم به حبس بیندازند یا خداى نخواسته به اعدام. اینها در این دنیا مسؤولیت دارد، اگر از زیربار مسؤولیت این دنیا فرار کنید، از زیر بار مسؤولیت خدا فرار نمى‌توانید بکنید. قاضى بر شفیر جهنم است. على شفیر النار او لب جهنم نشسته است. همه چیز مردم دست این قضات است، چه قضات دادگاه‌هاى انقلاب و چه قضات دادسراهاى دادگسترى ها. باید توجه بکنند این قضات به اینکه اینها هم خدمتگزار هستند و کارشان بسیار حساس و مسؤولیت‌شان بسیار بزرگ و اگر خداى نخواسته لغزشى بکنند و جان یک مسلم، مال یک مسلم، ناموس یک مسلم به واسطه خطاى آنها، به واسطه خداى نخواسته تعمد آنها آسیب ببیند، در این دنیا باید محاکمه بشوند و اگر اینجا فرار از محاکمه کردند، در بارگاه حق تعالى هیچ نمى‌توانند فرار کنند. همه کسانى که در این کشور به خدمت مشغول هستند، اینها باید همه توجه داشته باشند که آبروى اسلام که مظهر بزرگش الان جمهورى اسلامى است و ایرانى‌ها بحمدالله این اسلام را در اینجا، این رژیم اسلامى را در اینجا پیاده کردند، باید حفظ کنند، آبروى جمهورى اسلامى را حفظ کنند، بهانه دست بهانه‌جوها که بدون بهانه هم به ما تاخت و تاز مى‌کنند، بهانه دیگر دست آنها ندهند.

همه مردم موظفند در دفاع از جمهورى اسلامى و نوامیس مسلمین‌

و باید شما آقایان، تمام قواى نظامى و انتظامى بدانند که ما الان هم در حال جنگ هستیم، جنگ ما تمام نشده است، جنگ ما هست. همیشه بین اسلام و غیراسلام جنگ است. و ما باید توجه بکنیم به اینکه این کارى را که همه‌مان الان قیام برایش کردیم و آن جمهورى اسلامى است و ابقاى جمهورى اسلامى، باید دفاع از آن بکنیم. همه مردم موظفند در دفاع از این جمهورى اسلامى. امروز که در سرحدات ما جنگ است و آنها مى‌گویند ما خارج شدیم از کشور اسلامى بکلى، و گاهى هم از باب نفهمى، اقرار مى‌کنند که نه، ما وارد هستیم در آنجا، به طور کنایه اقرار مى‌کنند، ما الان در آنجا به دفاع مشغولیم و مشغول دفاع از اسلام، دفاع از حیثیت مسلمین، دفاع از نوامیس مسلمین هستیم. و مادامى که در آنجا احتیاج هست بر افراد، تمام افراد، تمام، بى‌استثنا، آنهایى که مى‌توانند، قدرت دارند، براى آنها لازم است که احتیاج سرحدات را از حیث افراد و از حیث چیزهائى که احتیاج دارد آنجا، در آن تامین کنند. البته یک واجب عینى نیست، یک واجب کفائى است. مادامى که احتیاج هست، بر همه واجب است. اگر یک دسته‌اى رفتند و کار را انجام دادند یعنى محتاج دیگر نبودند، از دیگران ساقط