صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٤٤

مى‌خواهند استراحت کنند، این مرضائى که در بیمارستان‌ها هستند، این معلولینى که از خود شما هستند و در جنگ‌ها معلول شده‌اند و حالا مى‌خواهند استراحت کنند، این فریادهاى شما نمى‌گذارد آنها استراحت کنند. این یک امر پائینى است که من عرض کردم، که از اینجا باید رتبه رتبه بالا برود. مثلاً فرض کنید که شما مى‌خواهید، پاسدارهاى عزیز و سایر اشخاصى که متصدى این امور هستند، مى‌خواهند یک خانه‌اى را که فهمیده‌اند که خانه تیمى است، آنجا را قبضه کنند، البته باید هم بکنند لکن قبلاً باید آنطور بررسى بشود که صد در صد این خانه، خانه تیمى است که خداى نخواسته یک وقت در یک خانه‌اى به خیال خانه تیمى وارد بشوند به یک عده زن و بچه مردم و تا آمده‌اند بفهمند چى است، چند تا از بچه‌هایشان یا خداى نخواسته تلف شده‌اند یا زخمى شدند. شما کار اسلامى مى‌خواهید بکنید، لکن یک وقت سر از یک کار بسیار جنایت بزرگى سر در مى‌آورد. باید تمام امورى که انجام مى‌دهید متوجه باشید که در محضر خداست و مسؤولیت شما دارید، مسؤولیت اینجا هم دارند لکن آن مهمش مسؤولیت الهى است. یا در فرض بفرمائید که هر یک از این ادارات دولتى که هست، که مى‌خواهند خدمت کنند به مردم، از آن کسى که دم در هست، پیشخدمت هست، تا آنجائى که مثلاً جاى رئیس هست، باید توجه داشته باشند که همه خدمتگزار این مردم هستند، همه اجیر این مردم هستند، اجرت از اینها دارند مى‌گیرند براى خدمت و باید با مردم رفتارشان رفتار انسانى، اسلامى باشد. اینطور نباشد که یک کسى حالا احتیاج پیدا کرده که پیش این فرض کنید رئیس برود، از دم در، ناملایم ببیند. خوب، در رژیم سابق این مسائل بود و همه ما مناقشه مى‌کردیم، اگر حالا هم بنا باشد که یک همچو مسائلى باشد، این به آبروى اسلام ضرر مى‌زند. آنوقت مى‌گفتند رژیم شاهنشاهى، حالا شما یک کار نکرده را در تبلیغاتى که در خارج مى‌شود، بوق مى‌زنند برایش، فرضاً از اینکه یک کارى انجام بدهید، یک کارى خداى نخواسته برخلاف موازین انجام بدهید یا فرض کنید در جبهه‌ها که بحمدالله همه شماها منسجم و مشغول خدمت هستید، وقتى که اسرا را مى‌گیرید، اسراى مجروح را مى‌گیرید یا اسراى سالم را مى‌گیرید، توجه بکنید که اینها اسیر شما هستند، اینها امروز تحت سلطه شما هستند و شما با اسرا باید رفتارتان رفتار بسیار اسلامى و انسانى باشد که وقتى این اسرا یک وقتى در محال خودشان رفتند، همه براى شما تبلیغ کنند، نه اینکه خداى نخواسته براى یک کار جزیى، اینها دشمن بشوند و وقتى رفتند، در محال خودشان تبلیغ سوء بکنند. اینها مسائلى است که باید تمام جهاتش را ملاحظه کرد. استاندارى‌ها موظفند به اینکه تمام افرادى که در حیطه فرمان آنها هست تحت نظر داشته باشند. تمام این افراد خدمت باید بکنند، خدمتگزار هستند، استاندارها خدمتگزار هستند، خدمت اینها بالاتر است، مسؤولیت اینها هم بالاتر است، باید اینها خدمت به مردم بکنند و توجه کنند که مبادا یک وقت یک کسى احتیاج به استاندار داشته باشد نتواند او را ببیند، این همان طاغوت است که نمى‌گذارد اینطور بشود. اگر بنا باشد که حالا هم باز این تشریفاتى که در آن زمان بود باشد، نمى‌شود که ما جمهورى را اسلامى حساب کنیم. البته نظام، لازم است و هرج و مرج نیست لکن زیاده‌روى کردن و مردم را تحت فشار گذاشتن، این یک مساله غیراسلامى است. همه استاندارها