در سالروز قدس سال ١٣٦١ غم‌انگیزترین و دردناکترین روزها را مى‌گذرانیم و اسفناکترین و مصیبت‌بارترین ایام را پشت سر مى‌گذاریم، نه فقط غم و درد براى شهداى بى‌پناه و بیگناه لبنان مظلوم و نه فقط اسف و مصیبت از حمله دامنه‌دار اسرائیل جانى با بمب‌هاى خوشه‌اى و آتش‌زا به ساکنین عرب و مسلمانان بیروت که موجب شهادت و آسیب هزاران پیر و جوان و زن و مرد و کودک بیگناه بى‌پناه شده است و نه براى نقشه‌هاى شوم آمریکاى ابرجنایتکار و نه براى هدم اساس اسلام در ایران و سایر کشورها و نه براى کمک‌هاى مادى و معنوى مصر و اردن و دیگر همقطارانشان به دو جنایتکار افسار گسیخته بگین و صدام، که اینان خوى درندگى و جنایتکارى دارند و زندگى و حیات مادى آنان بستگى به تجاوز به حقوق ملت‌ها و مستضعفان جهان دارد و تحت ستم قراردادن و سرکوبى ملت‌هاى مظلوم از افتخارات آنان است و نه براى تجاوز بیرحمانه صدام عفلقى و حزب بعث عراق به کشور اسلامى ایران و کشتار هزاران کودک، پیرزن و پیرمرد و به ویرانه بدل کردن شهرهاى آباد و سرسبز عرب‌نشین و فارس‌نشین ایران، که این حزب مشرک نمى‌تواند اسلام را تحمل کند و برنامه آن براندازى اسلام و هواداران آن است، مصیبت و تاسف و غم و درد براى ابتلاء مسلمانان به این حکومت‌هاى خود فروخته و دلباخته به ابرقدرت آمریکا و چشم‌بسته به فرمان دشمنان اسلام و مسلمانان است. اینان براى مخالفت با جمهورى اسلامى و کمک‌هاى نظامى و تسلیحاتى و مادى و معنوى به صدام که اسلام را دشمن خود مى‌داند عذرهائى مى‌تراشیدند و مساله فارس و عرب را برخلاف دستورات اسلام و قرآن مجید پیش مى‌آوردند و در بوق‌هاى تبلیغاتى و مطبوعات در خدمت ابرقدرت‌ها پشتیبانى اسرائیل از ایران را با دروغ شاخدار بهانه مى‌کردند.

امروز که اسرائیل به یک کشور مسلمان عربى حمله نموده و مسلمانان را به خاک و خون مى‌کشد، چه عذرى در خفقان مرگبار خود دارند؟ چه عذرى در پیشگاه خداى قهار و ملت‌هاى اسلامى در کمک به اسرائیل و ارباب جنایتکارش دارند؟ چه عذرى در تعقیب پیشنهاد ذلت بار کمپ دیوید و طرح فهد دارند؟ چه عذرى در سازش با این جانیان با لذات و خوانخواران حرفه‌اى دارند؟ آیا آمریکا با آمریکاى سابق که ما را به دروغ متهم به سازش با آن مى‌کردند فرق کرده است؟ و یا اسرائیل با