را به کسانى که براى اسلام دارند کار مى‌کنند و تا مساله اینطور است که ابهام پیش ما هست، احتمال هست. اگر در یک میلیون احتمال، یک احتمال ما بدهیم که حیثیت اسلام با بودن فلان آدم یا فلان قشر در خطر است، ما ماموریم که جلویش را بگیریم، تا آنقدرى که مى‌توانیم. هر چه مى‌خواهند به ما بگویند، بگویند که کشور ملایان، حکومت آخوندیسم و از این حرف‌هائى که مى‌زنند، و البته این هم یک حربه‌اى است براى اینکه ما را از میدان به در کنند. ما نه، از میدان بیرون نمى‌رویم. خوب، این مقدار از حرف‌ها بود که با آقایان عرض کردیم و امیدوارم که در ماه مبارک رمضان، این ماه بزرگ، هم دعا کنند به این جمهورى اسلامى و هم هدایت کنند مردم را که مردم در صحنه باقى باشند.

ما باید از راه شکست عراق دنبال لبنان برویم‌

مردم گمان نکنند که ما دیگر پیروز شدیم و احتیاج به وجود آنها نیست. احتیاج به وجود آنها هست و همیشه هست. دولت تنهائى نمى‌تواند همه امور را اداره کند، ملت را باید همراه داشته باشد. ما هم جنگ‌مان تمام نشده، الان در حال جنگ هستیم و تا در حال جنگ هستیم جوان‌هاى ما باید به جبهه‌ها کمک کنند. همانطورى که تا حالا جوان‌هاى عزیز ما در جبهه‌ها رفتند و بسیارى از آنها به لقاءالله و فیض شهادت رسیدند، امروز هم ما احتیاج به آنها داریم، توطئه‌ها رو به رشد است. مساله‌اى که باید در این جنبه‌اى که مربوط به روز است عرض کنم، این ا ست که بعد از آنکه این قدرت‌هاى بزرگ و خصوصاً آمریکا در همه توطئه‌ها فلج شد و شکست خورد و مى‌بیند که این جنگى هم که او براى ما بپا کرده است، این هم دارد به آخر مى‌رسد انشاءالله، یک توطئه دیگرى عمیق تر اجرا کرده است که در این توطئه، ما هم یک قدرى بازى خوردیم و آن این است که یک نکته‌اى که پیش ما خیلى بزرگ است و ما نسبت به آن حساسیت زیاد داریم، آن غائله را پیش آورد تا اینکه ملت ما را از آن مطلبى که در کشور خودش مى‌گذرد و از آن جنگى که در خودش مى‌گذرد، غافل کند، قضیه هجوم اسرائیل به لبنان. آمریکا مى‌دانست که ما و ملت ما نسبت به لبنان حساسیت داریم و نسبت به اسرائیل هم از آن طرف حساسیت داریم، این دام را آمریکا درست کرد، یعنى آن نوکر خودش را فرستاد به اینکه حمله کند به لبنان و آنهمه خسارات وارد کند و آنهمه جنایات. و ما مى‌دانیم که اگر میلیون‌ها جمعیت را از بین ببرند و یک مطلبى براى آمریکا حاصل بشود و یک نفعى برسد، مى‌گوید همه بروند از بین. این را ما از ابرقدرت‌ها شناخته‌ایم. آنها در فکر این نیستند که در لبنان به زن و بچه مردم و به بلاد این مستمندان و بیچارگان چه مى‌گذرد، آنها دنبال این هستند که صدام را در این طرف سرجاى خودش نگه دارند و ایران که در نظر آنها خیلى اهمیتش بیشتر از لبنان و جاهاى دیگرى است، براى آنها محفوظ بماند. آمریکا مى‌بیند که ما هم مرز با شوروى هستیم، آن هم در طول صدها کیلومتر و آن چیزى که آمریکا را به وحشت مى‌اندازد، آن شوروى است و آن مى‌ترسد از اینکه اگر چنانچه صدام از بین برود، شوروى بتواند در اینجاها یک غلطى بکند، لکن ما مى‌دانیم که نمى‌تواند، بعد از اینکه ملت اینطور که هست و در صحنه هست، باشد، هیچ کس نمى‌تواند. علاوه بر آن، مى‌بینند