صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٩٩
سلطان منطقه از خارج مىخرند و با طیارهها مىخواهند ببرند به آن محل. اینها دارند همه چیز ما را مىبرند و آنها شتر مىخرند! من نمىدانم که این گوشها کى باز مىشود. با نفخ صور باید باز بشود؟ و این چشمها کى بینا مىشود و این زبانها کى گویا مىشود؟ صم بکم عمى فهم لایعقلون. همهاش سر لایعقلون است، صم بکم عمى هم دنبال لایعقلون است.
دولت عراق، اسرائیل را بهانه قرار داده براى فرار از چنگال عدل الهى
ما بحمدالله در جبهه داخل پیروز هستیم و رزمندگان ما از همه طبقاتى که بودند، چه نیروى دریائى که امروز بعضى از آنها در اینجا تشریف دارند و خدا حفظشان کند و چه نیروى زمینى و چه نیروى هوائى و چه سایر قواى مسلح مثل سپاه پاسداران و دیگران، در صحنهاند و ایستادهاند در مقابل هر پیشامدى. کشور ما که سرمایههاى بزرگ خود که عبارت از جوانهاشان باشد، در طبق اخلاص گذاشتهاند و براى اسلام. براى دین خداى تبارک و تعالى جهاد مىکنند، براى هر پیشامدى که براى مسلمین مىشود، اینها در صحنهاند، مضحک این است که دولت ما پیشنهاد مىکند که راه بدهید ما برویم با دشمنهاى شما جنگ بکنیم و این را یکى از شرایط قرار مىدهد، براى اینکه مایوس از شماست و شما باید شرط قرار بدهید و آنها مىگویند که باید از هر چیزى که ما کردیم بگذرید تا راهتان بدهیم، آن هم چه راه دادنى. اینها مصیبت نیست که بر اسلام وارد است که یک جمعیت فداکار مىخواهند بروند با دشمن عرب، با دشمن اسلام، با دشمن حرمین شریفین، با دشمن همه منطقه جنگ بکنند، (خودشان که نشستند و بىتفاوت هستند، بلکه موافق هستند با آنها) از ما رشوه مىخواهند که راه به آنها بدهید که اینها بروند آنجا، براى آنها جنگ بکنند؟ مثل یک نفر غریق که دارد در دریا غرق مىشود و یکى مىرود نجاتش بدهد مىگوید چه به من مىدهى تا اجازه بدهم مرا نجات بدهى. اینها، دولت عراق قضیه اسرائیل را بهانه قرار داده براى اینکه از چنگال انتقام و عدالت الهى فرار کند. بهانه قرار داده است که بگوید شما اگر بخواهید ما اجازه بدهیم بروید و ما غریقها را نجات بدهید، باید از جنایاتى که به شما کردیم صرفنظر کنید و یک دولت، دو تا دولت، صلح باشند و متصالح باشند که وارد بشوند و از آنجا بروند سراغ نجات ما. این غیر از این است که صم بکم عمى فهم لا یعقلون ؟ مگر دولت ایران آنوقتى که شمابه خیال خودتان قدرت داشتید، غیر از این حرفى مىزند که حالا مىگوید؟ این همان را مىگوید. دو تا مطلب دیگرى که بزرگان این کشور عنوان کردند و شرط قرار دادند، این از باب این است که از شما مایوس هستند، مىگویند شرط صلح، شرط صلح این باشد که راه بدهید تا برویم. آن شرطى را که شما باید با ما بکنید، بگوئید ما به شرطى صلح مىکنیم که شما بیائید از اینجا بروید. این، غیر از این است که تعقل ندارند و چشم و گوش آنها را هواهاى نفسانى بسته است؟
ایران براى همه کشورها حجت است
دولتمردان ما که مىگویند این بیچارههائى که از عراق بیرون کردید و فرستادید به اینجا و ما با