صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٧٤

چهره‌هائى هستند که انسان از خودش خجالت مى‌کشد که با آنها مواجه بشود. کسانى که جان خودشان را که سرمایه همه چیز است دیگر براى انسان، این را فدا دارند مى‌کنند براى اسلام و ماها این توفیق را نداریم، نمى‌توانیم، منتها دعا مى‌کنیم به شما. وقتى بنا شد که شما یک همچو تحفه‌اى را دارید به اسلام تقدیم مى‌کنید، آنوقت اگر فرض کن یک چیزى مخالف میل‌تان شد، باید با آن مخالف میل، با میل خودتان یک قدرى مبارزه کنید. این مبارزه باطنى است که لازم است انسان داشته باشد همیشه و همیشه مواظب باشد.

شیطان خرده‌کارى خیلى دارد، چیزهاى مخفى، چیزهائى که انسان نمى‌تواند ادراک کند و بعد ادراک مى‌کند زیاد دارد و وسوسه‌هاى زیاد دارد. باید در مقابلش ایستاد و در مقابلش از هواهاى ادراک مى‌کند زیاد دارد و وسوسه‌هاى زیاد دارد. باید در مقابلش ایستاد و در مقابلش از هواهاى نفسانى جلوگیرى کرد. و این وحدت و انسجامى که الان بین شما و سایر برادرانتان در ارتش و بسیج و سایر جاها هست، این را حفظ کنید و همین طور عشایر را که یک قوه‌اى هستند و علاقمند هستند بحمدالله.

امروز باید با هم باشید و دشمن مشترک را دفع کنید

و در رژیم سابق، زمان رضاشاه مى‌خواستند این عشایر را از بین ببرند و بسیارى‌شان را از بین بردند. الان بحمدالله آنها هم یک قدرتى هستند با شما دوست و رفیقند. همه با هم دوست باشید، همه با هم رفیق باشید تا اینکه بتوانید این بار را به منزلش برسانید و مطمئن باشید که تا ایران به این وضعى که فعلاً هست، و بحمدالله دارد جلو مى‌رود. خیلى از اشخاصى که بدبین بودند به اسلام و بدبین هم هستند، هى امید این را داشتند که اسلام همین چند ماهى بیشتر، باز مهلت مى‌دادند، یک چند ماه دیگر، یک چند ماه دیگر، یک سال دیگر، و حالا دیدند که سه سال گذشت و رو به انسجام بیشتر و اینجا ثبات بیشتر است. و من امیدوارم که هر چه عمر این طفل زیادتر بشود و عمرش طولانى‌تر بشود، بر آن فعالیت و بر آن قوه‌هاى خودش افزوده بشود و انسجامش هم زیادتر بشود. و این اشخاصى که به امید این نشسته‌اند که دوباره ایران برگردد، سلطنت طلب مى‌خواهد دوباره ایران به سلطنت برگردد، دیگران مى‌خواهند یک جمهورى دموکراتیک غیر مذهبى، با تعبیر غیر مذهبى، غیر مذهبى درست بکنند، اینها همه‌شان به قبرستان خواهند رفت و نمى‌توانند انشاءالله. و اما شرطش این است که ان تنصرواالله ینصرکم خداى تبارک و تعالى تعلیق کرده، این نصرت خدا دنبال نصرت ماست. ما اگر از خدا نصرت کردیم و براى خدا، براى دین خدا عمل کردیم، که یکیش همین است که گله‌ها اگر داریم، الان باشد، الان بایگانى کنند گله‌ها را، بعدها که درست شد اگر باز گله‌اى باقى ماند مى‌شود انسان یک کارى بکند، اما امروز وقت اینکه من از یک کسى اوقاتم تلخ باشد، یک چیزى بگویم که یک وقت خداى نخواسته براى او مضر باشد، یا شما یک چیزى بگوئید، یا ارتشى‌ها یک چیزى بگویند این امروز نباید مطرح بشود. همه باید تمام با هم باشید و یک دشمن مشترک آمده است و باید اول دشمن مشترک را دفعش کنید، بعد که دشمن مشترک دفع شد، خوب، گله‌ها بعدها امید است که حل بشود، اگر