مشكات هدايت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - هدايت هماهنگ با فطرت
او داده كه باعث هدايت مىشود و وجدان به او داده كه داور و قاضى خوبى است. درسهاى عبرتى براى او در زندگى قرار داده كه با چشم خويش مىبيند؛ آيات توحيد و عظمتش، آسمان و زمين را پر كرده است، ديگر براى هدايت چه چيزى لازم است؟!
اگر مويى را در زير ميكروسكپ مشاهده كرده و بررسى كنيم درمىيابيم كه همين يك مو، دليل بر خداشناسى است، تا چه رسد به چشم، قلب و مغز با آن ساختمان اعجابانگيز و يا گياهان و پانزده هزار نوع ماهى درياها، همه و همه نشانههاى خداوند و وسيلهاى براى هدايت است.
امام كاظم عليه السلام به هارون پرادّعا فرمود:
«كَّلُّ مَا تَرَاهُ فَهُوَ لَكَ عِظَةٌ
؛ هر چه كه مىبينى براى تو موعظه است» رحمت خدا ايجاب كرده كه در عالم تكوين، نشانههاى هدايت را براى بشر قرار دهد، پس آن كه نجات پيدا مىكند، تعجّبى ندارد چرا كه اصل بر نجات است نه هلاكت.
يكى از وسوسههاى شيطان كه دامن بزرگ و كوچك و حتّى بعضى از بزرگان را هم مىگيرد، اين است كه انسان بگويد زمانه فاسد شده و ما مأيوسيم و وظيفهاى نداريم؛ اين در واقع براى برداشتن بار مسئوليّت از روى دوش است كه با ديد حسن بصرى نگاه مىكند و مىگويد انسانها نجات پيدا نمىكنند.
انسان مؤمن بايد مانند امام سجّاد عليه السلام باشد و بگويد، آنهايى كه