مشكات هدايت
(١)
فضيلت عالم
١١ ص
(٢)
مقدّمه
٩ ص
(٣)
صفات شيعه
١٤ ص
(٤)
صفات شيعه (1)
١٥ ص
(٥)
صفات شيعه (2)
٢٠ ص
(٦)
صفات شيعه (3)
٢٤ ص
(٧)
صفات شيعه (4)
٢٧ ص
(٨)
صفات شيعه (5)
٣٢ ص
(٩)
صفات شيعه (6)
٣٦ ص
(١٠)
شيعه واقعى
٤٠ ص
(١١)
شيعه خالص
٤٤ ص
(١٢)
فضايل شيعه
٤٧ ص
(١٣)
مؤمن واقعى
٤٨ ص
(١٤)
نشانههاى مؤمن
٥٢ ص
(١٥)
ويژگيهاى مؤمن
٥٧ ص
(١٦)
چهار ويژگى مؤمن
٦٠ ص
(١٧)
مقام و منزلت مؤمن
٦٣ ص
(١٨)
برآوردن نياز دشمن
٦٧ ص
(١٩)
شخصيّت انسان
٧١ ص
(٢٠)
نشانههاى شخصيّت
٧٤ ص
(٢١)
هدايت هماهنگ با فطرت
٧٧ ص
(٢٢)
پاداش عفّت
٨١ ص
(٢٣)
محاسبه نفس
٨٦ ص
(٢٤)
مبارزه با هواى نفس
٩٠ ص
(٢٥)
اهميّت قرآن
٩٥ ص
(٢٦)
تلاوت قرآن
٩٨ ص
(٢٧)
نصايح سه گانه
١٠١ ص
(٢٨)
ده دستور اجتماعى و خودسازى
١٠٧ ص
(٢٩)
چهار سفارش مهمّ
١١٢ ص
(٣٠)
پيروز كيست؟
١١٥ ص
(٣١)
اعمال نيك كليدى
١٠٤ ص
(٣٢)
اصول سعادت انسان
١١٨ ص
(٣٣)
خير دنيا و آخرت
١٢٢ ص
(٣٤)
موعظه پيامبر صلى الله عليه و آله به ابوذر
١٢٥ ص
(٣٥)
حسن عاقبت
١٢٨ ص
(٣٦)
شكر نعمت
١٣٢ ص
(٣٧)
نعمتهاى مخفى
١٣٥ ص
(٣٨)
نعمت سلامتى
١٣٩ ص
(٣٩)
نزديكترين افراد به پيامبر صلى الله عليه و آله
١٤٣ ص
(٤٠)
سخن و زبان
١٤٧ ص
(٤١)
حكومت مهدى
١٥١ ص
(٤٢)
ناصران دين خدا
١٥٩ ص
(٤٣)
بهترين خلايق
١٦٤ ص
(٤٤)
برترين مقام
١٦٦ ص
(٤٥)
عابدترين مردم
١٧٠ ص
(٤٦)
بهترين و بدترين معاش
١٧٢ ص
(٤٧)
قم، يكى از درهاى بهشت
١٧٥ ص
(٤٨)
استغفار
١٧٨ ص
(٤٩)
تكيه بر غير خدا و عمل بدون علم
١٨٢ ص
(٥٠)
آثار گناه
١٨٥ ص
(٥١)
بدترين گناه
١٨٩ ص
(٥٢)
گناهانى كه بخشى از عقوبتش در دنياست
١٩٢ ص
(٥٣)
على عليه السلام در كلام خدا
١٩٦ ص
(٥٤)
على با حق و حق با على است
١٩٩ ص
(٥٥)
كمك به برادر مؤمن
٢٠٤ ص
(٥٦)
حق مسلمان بر برادر مسلمانش
٢٠٨ ص
(٥٧)
سه گروه كه حقّ بزرگى دارند
٢١١ ص
(٥٨)
شرايط آمر به معروف و ناهى از منكر
٢١٥ ص
(٥٩)
محسن كيست؟
٢٢٠ ص
(٦٠)
دوست خوب
٢٢٤ ص
(٦١)
دوست ناصح
٢٢٨ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

مشكات هدايت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - اهميّت قرآن

اهميّت قرآن‌

كَتَبَ الامام محمد التَّقِى عليه السلام إلى سَعْدِ الخَيْرِ [١]:

«... وَ كُلُّ أُمَّةٍ قَدْ رَفَعَ اللَّهُ عَنْهُمْ عِلْمَ الكِتَابِ حَيْنَ نَبَذُوُهُ وَ وَلّاهُمْ عَدُوَّهُمْ حَيْنَ تُوَّلُوُه وَ كَانَ مِنْ نَبْذِهِمُ الْكِتَابَ أَنْ أَقَامُوا حُرُوفَهُ وَ حَرِّفوا حُدُودَهُ فَهُمْ يَرْوُونَهُ وَ لَايَرْعُونَهُ وَ الجُهَّالُ يُعْجِبُهُمْ حِفْظُهُمْ لِلرَّوَايَةِ وَ الْعُلَمَاءُ يَحْزُنُهُمْ تَرْكُهُمْ لِلرَّعَايَةِ ...». [٢]

امام جواد عليه السلام به سعد الخير نوشتند: ... هر امّتى كه كتاب اللَّه را رها كنند، خداوند «علم الكتاب»، روح و حقيقت كتاب را از ميان آنها بر مى‌دارد و در زمانى كه دشمنان را دوست مى‌دارند، آنان را بر ايشان مسلّط مى‌كند. «نبذ» كتاب به اين است كه حروف و الفاظ آن را به پا مى‌دارند


[١] اسم اصلى او «سعد بن عبدالملك الأموى» و از بنى اميّه بود و علاقه شديدى به امام جواد عليه السلام داشت و به همين جهت حضرت او را سعد الخير لقب داد.

[٢] اصول كافى، ج ٨، ص ٥٢ و بحارالأنوار، ج ٧٥، ص ٣٥٨.