مشكات هدايت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - شيعه واقعى
اگر بگوييد ما دوستدار و محبّ او و دوستدار دوستان او و دشمن دشمنان او هستيم، من شما را در اين گفتارتان انكار نمىكنم. (آنها عرض كردند: ما توبه مىكنيم وقتى اين را گفتند، حضرت به خادم دستور فرمودند كه آنها را اكرامكند).
شرح حديث:
اين حديث واقعاً تكان دهنده است. ما مىگوييم شيعيان على بن ابى طالب عليه السلام هستيم، در حالىكه آنها كه به ملاقات حضرت آمده بودند از ما بهتر بودند، معلوم مىشود كه اين ادّعا خيلى بزرگ است. امام صادق عليه السلام در مورد صفات شيعيان مىفرمايند:
«إنَّمَا أصْحَابِى مِنْ لَهُ أشَدُّ الوَرَعِ وَ خَافَ مِنْ عِقَابِ اللَّهِ وَ رَجَا ثَوَابَ الهِ هَؤلَاءِ أصْحَابِى».
تقوا مرحله نازله ورع است، چرا كه تقوا پرهيز از گناه و ورع، پرهيز از شبهات است، و امام صادق عليه السلام مىفرمايد اصحاب من بيشترين حدّ ورع و خوف از خدا را دارند و اميد به پاداش الهى دارند و سرتاپا، مطيع فرمان او هستند.
ما اين مسأله (ادّعاى تشيّع) را خيلى ساده حساب كردهايم به طورى كه با توسّل، و زيارت و دعا مىخواهيم خود را شيعه بدانيم. كسى نمىخواهد توسّل و زيارت را كم ارزش كند ولى شيعه بودن، غير از اينها امور متعدّدى مانند: فداكارى، ايثار، معرفت، تقوا و ... مىخواهد.