مشكات هدايت
(١)
فضيلت عالم
١١ ص
(٢)
مقدّمه
٩ ص
(٣)
صفات شيعه
١٤ ص
(٤)
صفات شيعه (1)
١٥ ص
(٥)
صفات شيعه (2)
٢٠ ص
(٦)
صفات شيعه (3)
٢٤ ص
(٧)
صفات شيعه (4)
٢٧ ص
(٨)
صفات شيعه (5)
٣٢ ص
(٩)
صفات شيعه (6)
٣٦ ص
(١٠)
شيعه واقعى
٤٠ ص
(١١)
شيعه خالص
٤٤ ص
(١٢)
فضايل شيعه
٤٧ ص
(١٣)
مؤمن واقعى
٤٨ ص
(١٤)
نشانههاى مؤمن
٥٢ ص
(١٥)
ويژگيهاى مؤمن
٥٧ ص
(١٦)
چهار ويژگى مؤمن
٦٠ ص
(١٧)
مقام و منزلت مؤمن
٦٣ ص
(١٨)
برآوردن نياز دشمن
٦٧ ص
(١٩)
شخصيّت انسان
٧١ ص
(٢٠)
نشانههاى شخصيّت
٧٤ ص
(٢١)
هدايت هماهنگ با فطرت
٧٧ ص
(٢٢)
پاداش عفّت
٨١ ص
(٢٣)
محاسبه نفس
٨٦ ص
(٢٤)
مبارزه با هواى نفس
٩٠ ص
(٢٥)
اهميّت قرآن
٩٥ ص
(٢٦)
تلاوت قرآن
٩٨ ص
(٢٧)
نصايح سه گانه
١٠١ ص
(٢٨)
ده دستور اجتماعى و خودسازى
١٠٧ ص
(٢٩)
چهار سفارش مهمّ
١١٢ ص
(٣٠)
پيروز كيست؟
١١٥ ص
(٣١)
اعمال نيك كليدى
١٠٤ ص
(٣٢)
اصول سعادت انسان
١١٨ ص
(٣٣)
خير دنيا و آخرت
١٢٢ ص
(٣٤)
موعظه پيامبر صلى الله عليه و آله به ابوذر
١٢٥ ص
(٣٥)
حسن عاقبت
١٢٨ ص
(٣٦)
شكر نعمت
١٣٢ ص
(٣٧)
نعمتهاى مخفى
١٣٥ ص
(٣٨)
نعمت سلامتى
١٣٩ ص
(٣٩)
نزديكترين افراد به پيامبر صلى الله عليه و آله
١٤٣ ص
(٤٠)
سخن و زبان
١٤٧ ص
(٤١)
حكومت مهدى
١٥١ ص
(٤٢)
ناصران دين خدا
١٥٩ ص
(٤٣)
بهترين خلايق
١٦٤ ص
(٤٤)
برترين مقام
١٦٦ ص
(٤٥)
عابدترين مردم
١٧٠ ص
(٤٦)
بهترين و بدترين معاش
١٧٢ ص
(٤٧)
قم، يكى از درهاى بهشت
١٧٥ ص
(٤٨)
استغفار
١٧٨ ص
(٤٩)
تكيه بر غير خدا و عمل بدون علم
١٨٢ ص
(٥٠)
آثار گناه
١٨٥ ص
(٥١)
بدترين گناه
١٨٩ ص
(٥٢)
گناهانى كه بخشى از عقوبتش در دنياست
١٩٢ ص
(٥٣)
على عليه السلام در كلام خدا
١٩٦ ص
(٥٤)
على با حق و حق با على است
١٩٩ ص
(٥٥)
كمك به برادر مؤمن
٢٠٤ ص
(٥٦)
حق مسلمان بر برادر مسلمانش
٢٠٨ ص
(٥٧)
سه گروه كه حقّ بزرگى دارند
٢١١ ص
(٥٨)
شرايط آمر به معروف و ناهى از منكر
٢١٥ ص
(٥٩)
محسن كيست؟
٢٢٠ ص
(٦٠)
دوست خوب
٢٢٤ ص
(٦١)
دوست ناصح
٢٢٨ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

مشكات هدايت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٨ - على عليه السلام در كلام خدا

٤- على عليه السلام كلمه‌اى است كه خداوند به مؤمنين الزام كرد

قرآن در اين زمينه مى‌فرمايد:

«فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ عَلَى المُؤمِنِينَ وَ ألْزَمَهُمْ كَلِمَةُ التَّقْوى‌؛ خداوند آرامش و سكينه خود را بر فرستاده خويش و مؤمنان نازل فرمود و آنها را به حقيقت تقوا ملزم ساخت». [١]

«كلمه» در آيه به معنى روح است، همان گونه كه در مورد حضرت مسيح مى‌فرمايد كلمه‌اى بود كه به مريم القا كرد و «ألزمه كلمة التقوى» يعنى روح تقوا را به مؤمنان القا كرد و آن كلمه تقوا وجود مقدّس اميرالمؤمنين عليه السلام است و در روايات هم آمده است كه‌

«نحن كلمةالتقوى‌».

٥- محبّت على عليه السلام، محبّت خدا و اطاعت او، اطاعت خداست‌

وقتى اين بيان پيامبر صلى الله عليه و آله را در مورد على عليه السلام مى‌شنويم، مى‌بينيم كه على عليه السلام در مسير اطاعت خدا است و اطاعت او اطاعت خداست و حقيقت توحيد همين است كه ما اولياء اللَّه را به خاطر اولياء اللَّه بودن دوست مى‌داريم؛ در مقابل كسانى هستند كه تبليغات مسموم مى‌كنند، به خصوص وهّابيّت متعصّب كه به خاطر جهل و بى خبرى و برداشتهاى غلطى كه از واژه توحيد و شرك، شفاعت و عبادت و ...

دارند، همه مسلمانان را تكفير مى‌كنند و باعث خون ريزى‌هاى فراوان مى‌شوند.


[١] سوره فتح، آيه ٢٦.