مشكات هدايت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩ - سخن و زبان
شرح حديث:
اين حديث در مورد اهمّيّت زبان و اصلاح زبان و گفتار است و دو جمله تكان دهنده در آن آمده است: خداوند هيچ مخلوقى بهتر از سخن و هيچ مخلوقى زشتتر از سخن نيافريده است. اگر در مسير حق قرار بگيرد، زيباترين مخلوق خدا و اگر در مسير باطل قرار گيرد زشتترين مخلوق خداست.
گاهى يك جمله امّتى را نجات مىدهد، مثلًا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در فتح مكّه فرمود:
«إذْهَبُوا فَأنْتُمُ الطُّلَقَاءُ؛ برويد كه شما آزاد شدهايد» كه اگر اين جمله را پيامبر صلى الله عليه و آله نمىفرمود به جهت كينههاى موجود، چنان خونريزى در حرم امن خدا به راه مىافتاد كه انتهايش معلوم نبود ولى اين جمله موجب شد كه «يَدْخُلُونَ فِى دِينِ اللّهَ أفْوَاجَاً» و فوج فوج اسلام را پذيرفتند.
در جنگ حنين وقتى لشكر اسلام در حال فرو پاشى بود، پيامبر صلى الله عليه و آله به عمويش عبّاس دستور داد كه افرادى را كه در حال فرار بودند صدا كند و او فرياد زد:
«يَا أهْلَ بَيْعَتِ الشَّجَرَةِ يَا أهْلَ سُورَةِ البَقَرَةِ ...».
اين جمله موجب جمع شدن لشكر اسلام و شكست تبديل به پيروزى شد.
در مقابل، مواردى داريم كه كلمهاى آتش جنگى را روشن مىكند و يا بين دو خانواده عداوت و دشمنى ايجاد مىكند.